Veertig jaar eenzaamheid

Verscholen in een hoekje van de gemeente Oudergem, niet ver van de E411, doemt aan de rand van het Zoniënwoud een imposant neoclassicistisch kasteel op. Het werd gebouwd in 1910, toen nog in het midden van het woud. De opdrachtgeefster: hertogin Marie Ludmilla de Croy.

(c) Gaetan Carlier

Als telg van de machtige Arenbergfamilie trouwt Marie Ludmilla in 1888 met hertog Carl II de Croy. De vriendschapsband tussen beide adellijke geslachten dateert niet van gisteren. In de 15de en 16de eeuw speelden ze al een belangrijke rol in de stabilisering en de eenmaking van de Bourgondische en Habsburgse Nederlanden. Geen baronnetjes van om de hoek dus.

In 1906 legt de hertog het loodje en weduwe Marie Ludmilla wordt smoorverliefd op haar koetsier. Samen trekken ze naar een vergeten gat in Frankrijk. Ze trouwen er in het allergrootste geheim. In sprookjes leeft iedereen dan nog lang en gelukkig.

Maar de relaties tussen de hogere adel is harde realpolitik. Al gauw komen de families Arenberg en de Croy het verliefde koppel op het spoor en spreken hun connecties aan. Paus Pius X himself laat de unie tussen Marie Ludmilla en haar koetsier ongeldig verklaren. Hij verdwijnt uit beeld. Zij keert gebroken en gedesillusioneerd terug naar Brussel.

En daar geeft de hertogin de opdracht om in het midden van het Zoniënwoud een kasteel te bouwen. Chateau de la Solitude. Met 42 jaar trekt ze zich terug uit het openbare leven. Ze verbreekt voorgoed de banden met de mensheid en zoekt de vriendschap van de dieren op. In 1953 sterft de hertogin. Ze is dan 83 jaar.

Na haar dood kocht de overheid het domein op en bracht er een school onder voor kinderen van foorkramers, gevolgd door een aids-informatiecentrum. In 1995 werd het kasteel anderhalf jaar gekraakt door de daklozenvereniging «Compagnons du partage». De daklozen eisten en verkregen een wettelijk bestaansminimum.

Het kasteel ligt aan de rand van een verkavelingswijk en het Zoniënwoud. Mooie wandelpaden strekken zich ver uit, richting Bosvoorde en Ukkel. De oprit van de E411 ligt op nog geen 500 meter vogelvlucht, maar gek genoeg geen gesuis. Het kasteel is eigendom van Redfox, een evenementenbureau dat exclusieve feestjes organiseert voor bedrijven.

Desondanks blijven de vogels fluiten.

(c) Gaetan Carlier

In de reeks Verborgen sporen langs de Brusselse Ring gaat fotograaf Gaetan Carlier op zoek naar bijzondere plekken langs de belangrijkste verkeersader van en naar de hoofdstad. Meer info over het Chateau de la Solitude vind je op Wikipedia en bij Erfgoed Brussel.

Vintage meubelen met een verhaal

Yves Franquet uit Oudergem geeft tafels, kasten en andere meubels uit de kringloopwinkel een nieuw leven. Hij renoveert ze in zijn atelier in Elsene en verkoopt ze in zijn gloednieuwe webshop Green Deco. Een gesprek met de 45-jarige ondernemer.

Green Deco

Hoe ben je op het idee gekomen om een eigen zaak op te richten?

In New York zag ik in de metro een affiche van een duurzame webshop voor meubels. Dat leek me een leuk concept. Ik ben al langer gepassioneerd door meubels en volgde een opleiding meubelrenovatie.

Het is het ideale moment om mijn kans te wagen. Ik heb een loopbaan van twintig jaar bij Proximus achter de rug, onder meer in de marketing. Toen mijn contract in februari afliep, wilde ik bij andere grote bedrijven solliciteren, maar door de coronacrisis vielen alle opportuniteiten plotseling weg. Dus heb ik zelf maar een job gecreëerd.

Veel ondernemingen noemen zich vandaag groen. Wat betekent die term voor Green Deco?

Wist je dat meer dan 80% van de meubels op de vuilnisbelt belandt? Ik ga uit van het circulaire model. In plaats van nieuwe meubels te maken, recycleer en hergebruik ik oude meubels. Ik haal mijn stukken uit de kringloopwinkel van Sint-Gillis. Ik herstel ze en geef ze een nieuw likje verf. Dat is maximaal drie dagen werk voor mij, en daarna kunnen ze nog lang meegaan.

Het transport is ook duurzaam. De leveringen gebeuren in het Brussels Gewest door de fietskoeriers van Dioxyde de Gambettes. Tot 80 kilo kunnen ze vervoeren.

Zwanseur

Waar vind je inspiratie voor de meubels en andere decoratievoorwerpen die je aanbiedt?

Ik kijk veel op Instagram, maar ik heb ook een internationale collectie boeken en tijdschriften rond interieur. Levis heeft een goede app die helpt om de juiste verfkleur te kiezen. Een vriendin zei me dat mijn stijl haar herinnerde aan die van de Memphisgroep, bekend voor zijn felle kleuren, geometrische vormen en aparte patronen.

Brussel is ook een inspiratiebron, blijkt uit de namen die je aan de artikelen geeft.

Klopt, zoals Ikea kiest voor Zweedse namen, kies ik voor grappige Brusselse namen: Babeleer, Dikkenek, Fieu, Half-en-half, Peï, Stoemeling, Zinneke, Zwanseur. De website is ook tweetalig.

Heeft Green Deco een goede start genomen? Wat verwacht je van de toekomst?

Het is nog allemaal nieuw voor mij. Elke dag is anders. Heel interessant. Ik huur momenteel een atelier in een gebouw bij Sint-Bonifaas. De webshop is net operationeel en ik wacht de reacties af.

Ik wil graag leveren aan particulieren, maar ook aan winkels en horecazaken. Vandaag is het een eenmanszaak, maar als het concept aanslaat, wil ik iemand extra aanwerven.

Yves Franquet

Green Deco heeft een website, een Facebook– en Instagrampagina.

Een tamme vos

Wie dacht dat vossen altijd schichtige diertjes zijn, heeft het mis. Tijdens een boswandeling op de sportdag van de Vlaamse ambtenaren kwamen mijn collega’s en ik vlak bij metrostation Hermann-Debroux in Oudergem oog in oog te staan met een bijzonder tam exemplaar. Onze vos lag doodgemoedereerd op een haag achter een beek en liet zich gewillig fotograferen. Pas toen een collega haar wandelschoenen begon uit te kloppen, verliet Reynaert zijn geliefkoosde plekje. (Foto: Ruben Janssens)

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Kent u uw gemeente?

Brussel Kiest - 14.10.2012Op 14 oktober mogen we naar de stembus (stemcomputer eigenlijk) om samen de gemeenteraadsleden te bepalen.
Brusselnieuws.be lanceerde een luik ‘Brussel Kiest’ vol verkiezingsnieuws, met hierbij ook een leuke gemeentetest.
Hoeveel weet jij van de bezienswaardigheden, politiek, sport, cultuur,… in jouw gemeente? Doe de test.

Brusselse straatnamen

Ik ben op zoek naar leuke Brusselse namen van straten. Vooral grappige verschillen en verkeerde vertalingen tussen Nederlands en Frans, of vreemde naamswijzigingen.
Foto’s van deze opmerkelijke straatnaamborden zijn altijd welkom. Of een seintje waar een ludiek bord hangt of staat.
Enkele voorbeelden: Rue de l’Amigo/Vruntstraat, Rue de Flandre/Vlaamsesteenweg, Broekstraat/Rue du pantalon, etc…
In de eerste plaats het Brussels gewest, maar in de faciliteitengemeenten en de rand zullen ook wel plezante dingen te vinden zijn.
Iets gezien? Laat hier een commentaar achter of stuur het naar hansvdc@hotmail.com
Bedankt!

Bibliotheek Hertoginnedal verhuist!

De Nederlandstalige openbare bibliotheek “Hertoginnedal” in Oudergem verhuist. Het bibliotheekgebouw en het gemeenschapscentrum Den Dam worden afgebroken en vervangen door een gloednieuw centrum. Tijdens de afbraak en de wederopbouw zoekt de bibliotheek een tijdelijke locatie op.
Vanaf september vindt u de bibliotheek een vijftigtal meter verderop en aan de overkant, in een voormalig bankfiliaal op de Waversesteenweg 1688. Het gebouw is gelegen naast een openbaar parkeerterrein.
Op 11 september opent de bibliotheek op haar nieuwe, tijdelijke locatie. Het bibliotheekteam nodigt u graag uit voor de openingsreceptie vanaf 10.30 uur.
Nieuw adres vanaf 11.09.2010:
Gemeentelijke bibliotheek Hertoginnedal
Waversesteenweg 1688
1160 Oudergem

De verhuisplannen van de bibliotheek kunt u op de voet volgen via de website www.oudergem.bibliotheek.be.

Vossen in Brussel

Behalve de leuke activiteit die “vossen in Brussel” is, zijn er effectief vossen in Brussel. Op een nacht liep er aan de abdij van Ter Kameren plots een vos voor mij toen ik te voet terugkeerde na een avondje uit.
Vos
(foto: Paul Williams)
Dit was geen uitzonderlijk toeval van een verdwaalde vos uit het Zoniënwoud. Sinds ze beschermd zijn komen ze meer en meer voor in het Brussels gewest. Hun opmars is begonnen in de jaren ’70 en ’80. Ze verplaatsen zich via spoorwegbermen en parken en kunnen dag en nacht te voorschijn komen in elke Brusselse gemeente (al zijn de populaties in zuidelijk Brussel groter). Er zijn zelfs al exemplaren opgedoken in Brussel-stad.

Continue reading