Waar is mijn Villo?

Brussel Villo!Lezers met een Villo-abonnement zullen het kunnen beamen: niet bij elk Villo-station zijn er plaatsjes of fietsen vrij. Het kan frustrerend zijn als je net omwille van het gemak en de snelheid zo’n fietsje hebt gehuurd. Als blijkt dat alles vol zit dan sta je daar toch wel een beetje voor pietsnot. Enige oplossing is om dan te wachten of naar een nabijgelegen station te gaan. Niet echt een opbeurende situatie.
Kwatongen beweren dat het bevoorradingsprobleem voor JCDecaux géén prioriteit vormt, zolang de reclamepanelen aan de stations maar op volle toeren draaien. Of dat zo is laat ik in het midden. Intussen heeft JCDecaux wel ploegen ingeschakeld om de stations ook ‘s nachts te bevoorraden. Daarnaast werd er een Smartphone-applicatie gelanceerd waarop je kan zien hoeveel plaatsen/fietsen beschikbaar zijn in Villo-stations. Of dit voldoende zal zijn om het probleem op te vangen lijkt mij de grote vraag.
Heb je zelf ideëen voor een oplossing dan is er sinds kort de onafhankelijke website www.wheresmyvillo.be. Ontwikkeld door enkele geëngageerde Villo-gebruikers. Where’s My Villo? streeft ernaar JCDecaux aan te moedigen om aan het bevoorradingsprobleem iets te doen. De website biedt verder ook een overzicht aan van de 10 grootste probleemstations, maar je kan ook nagaan hoe het is gesteld met de stations in je buurt. Een mooi initiatief die functioneert als publieke denktank en tegelijk wat druk op de ketel zet.

Verbale agressie op de MIVB, een vak apart

Gisteren diende ik eenmalig de bus 34 te nemen richting Naamsepoort op de hoogte van de Vorstlaan. Het beginpunt van de rit ongeveer en meestal een vrij lege bus, maar dat bleek om 17u50 toch even anders. Er staan een tiental mensen voor mij die ik maar laat voorgaan, ik heb toch slechts 4-5 haltes te gaan. Ik merk dat 2 allochtone vrouwen met een kinderwagen de chauffeur kennen en elkaar begroeten. Ik probeer hetzelfde maar krijg geen respons van de man. Nou ja, dan maar niet.
Ik begeef me naar achter in de bus. De 2 vrouwen nemen elk 1 van de openklapbare stoelen, en zetten de kinderbuggy op de plaats waar alle overige stoelen openklappen. Mij niet gelaten, ik ging toch niet zitten. De volgende halte stapt een andere vrouw op met een kinderbuggy, alsook een man die mogelijk een lichte mentale handicap heeft (of gewoon een bijzonderling is, dat zal ik wel nooit weten). Hij murwt zich tussen de eerste buggy die over de gang staat en de doorgang blokeert, en zet zich voor 1 van de stoelen voor gehandicapten, en probeert teken te doen of hij mag zitten. De vrouwen kijken de andere richting uit. De man neemt de wagen dan maar zelf vast en vraagt met vriendelijke stem of hij die enigzins wat mag verpl.. – De vrouw steekt zich af in een Franse colère, geeft de man een duw, en begint te vertellen dat zij een abonnement heeft zoals iedereen en ze haar baby wel vaker meeneemt, dat het haar niet kan schelen dat de andere mensen wat dan ook dan moeten doen, en die plaats gereserveerd is voor buggies. Ik merk dat de man volledig verbouwereerd zit, terwijl andere reizigers hem eerder uitlachen.

Continue reading

Mais la ville bougeait dans la paume de ma main

Brussel Blogt lezen, kan ernstige gevolgen hebben. De aankondiging van de Apéro Métro heeft me nieuwsgierig gemaakt en dus haast ik mij na het werk spoorslags van het Noordstation naar De Brouckère. Als ik mijn fiets aan de uitgang van het station op slot doe, komen mensen met gifgroene drankjes in hun hand mij tegemoet. In de hall van het premetrostation is het aanschuiven geblazen voor een geïmproviseerd drankstandje. Drie mannen schenken cocktails uit, die door gretige handen worden aangenomen. Er is keuze tussen sinaasappelsap met pisang ambon en met blue curaçao, weliswaar in de funvariant – lees zonder alcohol. Naast het standje zorgt een dj van FM Brussel voor vrolijke tonen. Ik herken Tequila van The Champs. Er zijn gelegenheids-T-shirts te winnen als je je gegevens op een blaadje invult.
 Bovenal passeert le tout Bruxelles door het station. “C’est quoi, ça?” vraagt een kleurling met een wit petje mij verbaasd. MIVB-gebruikers van alle kleuren, leeftijden, maten en gewichten, wonend in de stad of elders, houden even halt en verpozen blij verrast met een gratis drankje. Een ietwat verward Franstalig meisje met krulhaar houdt haar hondje met moeite in bedwang. Marokkaanse meisjes met een hoofddoek hebben net kledingwinkels in de Nieuwstraat afgeschuimd en pronken met hun gevulde zakken. Een jonge Vlaming met hippe bril vertelt dat hij uitkijkt naar een aanstaande safari. Een grijsaard met sandalen en Flikken-pet is met zijn echtgenote op stap. Er komt een ranke zwarte vrouw voorbij in uitdagende tijgerprinttenue. En de troosteloze vijftiger met glazige blik heeft al wat sterkers gedronken vandaag.
 In dat half uurtje heb ik zowaar het gevoel dat de stad beweegt in de palm van mijn hand. Het citaat van Benno Barnard glijdt aan mijn ogen voorbij als ik de loopband neem naar de uitgang aan het Muntcentrum.

Dit weekend: Musikometro, Festival Kanal, Autoloze Zondag

Het belooft dit weekend weer druk te worden. Naar jaarlijkse gewoonte is er opnieuw Autoloze Zondag: Een dagje waar Brussel kan herademen en zwakke weggebruikers de openbare weg zorgeloos kunnen inpalmen. Het programma is goedgevuld met klassiekers als Landelijk Brussel op het Paleizenplein en een heus folklorefeest op de Grote Markt. Maar er is meer! Een doortocht van oude trams tussen Montgomery en Tervuren, een gratis ontbijt aan de Beursschouwburg,… ja zelfs in de namiddag een Salon Dansant op de Oude Graanmarkt. De website van dit lekkers: www.autolozezondag.irisnet.be (helaas ontbreekt het programma nog op de site).

Het is voor de meesten een dagje genieten, een dagje à l’aise. In de marge van dit alles is er op zaterdag Musikometro en zaterdag & zondag kan men genieten van Festival Kanal.
Het is inmiddels de vierde keer dat de Brusselse metrostations omgevormd worden tot tijdelijke concertzalen. Weliswaar zonder versterking of belichting. De artiesten spelen er zoals echte straatmuzikanten. Behalve Roland Van Campenhout bevat deze editie géén echte topnamen maar werd er bewust gekozen voor sfeer en lokaal nieuw talent. The Human Jukebox, Ukulogisch Museum en La Nouvelle Harmonie Bruxelloise d’Accordeons prikkelen alvast in hoge mate de nieuwsgierigheid! Vanaf 14u starten de optredens en voor een metroticketje kom je erin! Voor het volledige programma kijk je best op hun website: www.musikometro.be
Musikometro heeft reeds een uitgebreid festivalterrein maar bij Festival Kanal strekken de vierkante kilometers zich nog verder uit! Heel de kanaalzone viert dit weekend feest. Uitgangspunt van dit nieuwe tweejaarlijks evenement is om de wijken langs het kanaal dichter bij elkaar te brengen. Een veelvoud aan activiteiten moet hiervoor zorgen. Een overzicht kan je vinden op deze site: www.festivalkanal.be

Aperitief Metro

Metro Aperitief
Volgende donderdag 16/09 kan je tussen 17h en 19h terecht in de vele metro’s om er een glas te komen drinken op kosten van MIVB, FMBrussel en Radio Contact.
Voor diegenen die een danspasje willen wagen, of gewoon er graag wat muziek bij hebben verzekeren dj Magicut en Radio Contact in Naamsepoort de ambiance, FM Brussel en de dj’s van Eclectic Lounge nemen De Brouckère voor hun rekening.
Oh ja, voor ik het vergeet: de drankjes zijn niet-alcoholisch. Niets weerhoudt U ervan om met de auto te komen 😉

CAMP(r)ING tegen de verbreding van de Brusselse Ring

De plannen over de verbreding van de Brusselse Ring liggen al enkele jaren op de Vlaamse onderhandelingstafel. Al vanaf we hier met JNM – de Jeugdbond voor Natuur en Milieu* – weet van hebben, organiseren we infomomenten en acties tegen die plannen.
Het werd echter tijd voor een grote en vooral originele actie. Samen met het Brussels fietserscollectief PlaceOvélo en Modal Shift* organiseerden we de actie CAMP(r)ING. Het concept was eenvoudig: Een camping tussen de ring en het Laarbeekbos in Jette. Kwestie van eens zot te doen. We kozen voor die plaats omdat we de gedeeltelijke verdwijning van het Laarbeekbos door de verbreding van de Brusselse Ring in de aandacht wilden brengen. Het Laarbeekbos is immers een waardevol natuurgebied aan de rand van Brussel. Het is een oud bos waar verschillende soorten vleermuizen leven. Om meerdere redenen is het een Natura 2000-natuurreservaat, wat betekent dat het volgens Europese richtlijnen een beschermd gebied is. Toch zou dit mooie stukje groen moeten verdwijnen wanneer de Vlaamse regering haar plannen omtrent de Brusselse ring uitvoert.

Continue reading

Mijn fietspad uw fietspad?

Dat het in Brussel woekert van de asociale autobestuurders is welbekend. Fietspaden worden dikwijls aanzien als tijdelijke parkeerruimte of als los-en laad plek. Behalve je leven riskeren kan je er als fietser weinig tegen beginnen. Dit zal binnenkort misschien wel eens kunnen veranderen. Op Brusselnieuws.be las ik vandaag het volgende artikeltje: “Wie zijn voertuig, container of mobiel toilet achterlaat op een fietspad mag verwachten dat een foto van het obstakel opduikt op de website mybikelane.com. Die roept fietsers op om elk oneigenlijk gebruik van fietspaden te melden. De site geeft ook een lijst van nummerplaten van wildparkeerders”. Het volledige artikel kan je hier bekijken.
In Gent loopt er een soortgelijk project “http://foutparkeerders.be“, daar zien ze het iets breder: alles wat fout staat of hangt komt op de gevoelige plaat… Discussies tussen pro’s en contra’s verlopen er soms erg geanimeerd. Enja, zelf Brussel heeft er zich een plaatsje kunnen veroveren tussen de tags.
Het grote verschil tussen de twee initiatieven is dat mybikelane.com ook de nummerplaten in beeld brengt. Ze drijven het zelfs zo ver dat recidivisten in een top 10 belanden. Volgens onze wetgeving is het online tonen van nummerplaten een inbreuk op de privacy. Misschien wel een brug te ver?

Zelfgesprek

In het metrostation van Brussel Centraal zit een man op de bank. Hij praat geagiteerd en gesticuleert in het rond. Zijn taal klinkt Slavisch. Voorbijgangers werpen een steelse blik op hem en zien dat zijn woorden in het ijle gericht zijn. De man is verwikkeld in een hoog oplopend zelfgesprek. Enkel als hij een trek neemt van zijn sigaret, wordt het even stil.
Terwijl ik ongeduldig wacht op de metro – altijd onderweg en overal te laat – kruisen onze blikken elkaar. Zijn onaflatende woordenbrij en drukke gebaren zijn nu voor mij bestemd. Als ik laat blijken dat ik er niets van versta, wendt hij zich af, op zoek naar die ene iemand die hem begrijpt.
Ik schat hem veertig. Zijn blonde krulharen zijn in de war, de jeans en de jas die hij draagt, zijn vuil en versleten. Schoenen of kousen heeft hij niet. Zijn voeten zien zwart van het lopen door de gangen en straten van Brussel.
De metro komt en ik stap op. Hij blijft op zijn bank zitten. Hij gaat nergens heen, komt nergens vandaan. Gestrand in de grootstad. Zou elk station niet ook een dienst voor verloren personen moeten hebben?

Kruispunt Kunst-Wet: heraangelegd voet- en fietspad wordt parkeer- en terraszone

Gezien de reacties van enkele personen over de fietsvriendelijkheid in Brussel en zelf werkend bij Kunst-Wet, heb ik gezien hoe de werkwijze specifiek hier gebeurt.
Blik even terug met mij. We spreken anno 2003. Het volgende document wordt de ether in gesmeten betreffende de heraanleg van de Wetstraat: http://rue.web3.be/upload/algemeen/persdossierNL.pdf
‘Iedereen voelt zich betrokken bij de aanleg van een degelijk trottoir of een veilig fietspad in zijn of haar straat, bij een goede verbinding met het stadscentrum of bij de aanleg van een gemoedelijk en gezellig plein.’
Grimlach.

Anno 2010:


Dit is maar op een willekeurige dag getrokken. Je kan de auto even goed naast het terras vinden, of het terras bij wat beter weer tot de rand van het fietspad. In het begin stonden de mobiele bloembakken en de prijzenkaart zo, dat je onmogelijk vanaf Kunst-Wet niet eerst op het terras kon uitkomen tenzij langs het fietspad, maar dat is het enige waar ze lijken op teruggefloten. Aan de overkant vind je andere zaken die elke dag ondertussen oprukken tot het fietspad. Resultaat: Alle voetgangers, zoals de brave heer hierboven links, lopen ondertussen gewoon al op het fietspad natuurlijk.
Er werd een budget van 6.423.000 euro uitgetrokken, met een sterke focus op de uitbreiding van specifiek dit stuk voetpad. Iets verder werd er vol trots een Villo-station opgetrokken. Naar het centrum rijden is geen probleem, maar veel succes met te slalommen op dit stukje. Met wat geluk kan ik je bij de lijst aanrijdingen die ik al zag noteren. De vele ambtenaren van ambassades of topfirma’s staan nu niet bekend om frivool uit de weg te gaan voor fietsers.

Dit is maar één in de rij van talrijke voorbeelden van waarom Villo (en met de fiets rijden an sich) maar eens moet samenhangen met een deftig beleid. Zeker na zo een fikse investering. Een van de drukste punten in Brussel, zowel per auto als per openbaar vervoer, en indien het enigzins gestructureerd zou verlopen misschien een van de meest succesvolle punten voor een vertrek met Villo. Maar de halte staat hier vaak vol. Can’t blame them can you?

Villo op de goede weg?

Sinds ruim een jaar kun je gele Villo-fietsen huren in Brussel. Aanvankelijk bleef het systeem beperkt tot de Vijfhoek, maar langzamerhand breidt het netwerk zich uit. Ik zag bv. enkele dagen geleden in Etterbeek een nieuwe fietsverhuurhalte opduiken, vlakbij place Jourdan. Voor wie Villo wil uitproberen, loopt er nu een uitstekende aanbieding: je kunt een gratis abonnement nemen tot het einde van het jaar, zodat je enkel verplaatsingskosten betaalt (eerste halve uur gratis, tweede halve uur 0,5 euro, derde halve uur 1 euro, vanaf vierde halve uur 2 euro).
Zelf ben ik nog geen abonnee omdat ik ofwel mijn eigen fiets van stal haal ofwel het openbaar vervoer neem, maar ik wil er alvast bezoekers voor warm maken. Wat zijn jullie ervaringen met Villo? In positieve en negatieve zin? Twee reacties kregen we al bij het Collecto-artikel:

Mijn alternatief voor Collecto : Villo. Je mag niet té zat zijn, maar anders brengt het je op max. 25 minuten van centrum Brussel naar ergens buiten het centrum.
De gemeenten op de uithoeken worden nog niet bediend en dat zal ook geen prioriteit zijn voor JC Decaux aangezien er daar minder mensenstroom is.