De kleine prinses

Er zit een geheimzinnig meisje recht tegenover mij in metro 5 – richting Erasmus.
Ze heeft een paraplu op haar schoot liggen en ze houdt hem stevig vast. Ze kijkt door het raam.
Haar opa staat naast haar. Zijn arm rust beschermend op de leuning van haar zitplaats.
We staan stil in Beekkant. De metro naast ons komt ook tot stilstand.

(c) All Creative Commons Ingolf|
“Een slang! Die mevrouw houdt een slang vast!”, roept ze luid.
Ze wijst naar de metro naast de onze. Verschillende mensen uit onze wagon kijken benieuwd rond.
Haar opa fronst.
Metro 5 naast ons vertrekt in de andere richting, naar Herrmann Debroux.
Zien speelt zich niet af in dezelfde hersendelen als weten
en er volgt zo’n moment waarbij je je afvraagt of wij nu bewegen, of zij.
Het is een optische illusie, een waarneming van onze ogen die onze hersenen anders interpreteren.
Ik denk aan ‘De Kleine Prins’. Hij tekende een boa die een olifant had ingeslikt en grote mensen zagen er een hoed in.
Ik zie nog hoe de vrouw aan de andere kant van het raam haar sjaal op haar schoot legt,
terwijl de metro vertrekt.
Het kleine meisje friemelt aan haar paraplu.
Ze kijkt me guitig aan en ik fluister ‘kapoen’ langs mijn glimlach weg.
Opa Frons haalt zijn arm van de rugleuning, legt zijn hand op de paraplu en houdt haar tegen.
“Niet opendoen”, zegt hij kort “We zijn er bijna. Nog één halte.”
Het kleine meisje kijkt heel even erg beteuterd.
Daarna kijkt ze me opnieuw met speelse ogen aan.
Ze plooit haar dichtgeklapte paraplu voorzichtig een stukje open.
En ze toont me – alsof ze me een geheim laat zien – voorzichtig de prent van een prinses.
Ik denk opnieuw aan de kleine prins.
Opa Frons zag een hoed.
Hij zag een sjaal en een paraplu.
Het kleine meisje zag een boa en verbergt in haar regenscherm geheimen.
Zij wilde mij per se, met een zekere urgentie zelfs, nog voor ze uit moesten stappen,
de verborgen prinses tonen.
Dat had haar opa misschien nog niet goed begrepen.
Zien speelt zich immers niet af in dezelfde hersendelen als weten.
Jill Marchant is een Brusselse dichter en woordkunstenaar. Ze heeft een eigen blog: Verhaalgemaak. 

Brussels By Bike

Joeri Bruggeman gaat dagelijks met de fiets naar het werk. Hij maakte er een videoverslag van “uit sympathie voor de Brusselse fietser” en gaf in de gelijknamige Facebook-groep tekst en uitleg.

Er moet in Brussel veel meer ingezet worden op fietsveiligheid en schoonheid van de straten. Wat dat laatste betreft, is de toestand schrijnend en middeleeuws. Gelukkig is de veiligheid van fietsers in centrum Brussel door de patrouilles van de fietsbrigade aan het verbeteren, maar totaal niet als je de kleine ring naar Anderlecht oversteekt. Als fietser maakt het je niet uit aan welke kant van de grens je je bevindt. Het lijkt de politiek in Brussel te ontgaan dat er een kleine revolutie nodig is om deze stad leefbaar te houden. Het voordeel is: veel potentieel tot verbetering!
Ik wil met mijn filmpje zeker geen fietsers afschrikken. We hebben ze nodig. Je kan alleen maar meehelpen aan het verbeteren van de leefbaarheid van de stad als je juist wèl op je fiets kruipt. Ik denk ook dat dergelijke individuele filmpjes en foto’s de druk op de politiek zullen doen toenemen om eindelijk de problemen aan te pakken. Want dit is geen goede marketing. Maar kleinschalige oplossingen zijn er volgens mij niet meer voor Brussel. Hier hebben we moedige stappen nodig die net iets verder gaan.

Wat zwemt er door het Zuidstation?

Reizigers in het Zuidstation hebben het misschien al opgemerkt: er zijn mysterieuze maar vrolijke koi’s opgedoken. De kleurrijke vissen flankeren de trappen en zijn op de vloer op een tussenverdieping aangebracht. Over de artiest is er geen nieuws bekend. Foto’s: Bastien De Zutter.

Let's stick together

Woensdagmiddag is het zover. Het burgerinitiatief Filter Café Filtré sluit het schooljaar af met een gezamenlijke slotactie op het Saincteletteplein. Meer dan 55 Brusselse scholen voerden elf weken op rij actie tegen de luchtvervuiling en voor een leefbaardere stad met minder auto’s. Iedereen is welkom vanaf half een. Na de actie is er een afterparty in de kinderboerderij Maximilien. In  Antwerpen vindt op hetzelfde moment een bijeenkomst plaats op het Stuivenbergplein. Meer info via de Facebook-eventpagina.

De Vlaamse bouwmeester Leo Van Broeck stak de actievoerders vandaag op zijn Facebook-pagina een hart onder de riem.  Om de extreem hoge concentraties fijn stof in onze steden aan te pakken, moet de auto volgens hem uit de publieke ruimte geweerd worden.

Alle pendelwagens moeten uit de stad. Deelwagens en taxi’s houden alles perfect bereikbaar voor wie slecht te been is of geen openbaar vervoer kan gebruiken. Vlaanderen heeft 4.000.000 auto’s die elk minstens twee parkeerplaatsen hebben (thuis, werk, openbaar domein, parkeergebouwen, etc.). Elke parkeerplaats gebruikt minstens 30 m² gebouwde of verharde ruimte.Dus 4.000.000 x 2 x 30 = 240.000.000 m², zijnde 24.000 hectare !!!!!
Een auto in privaat bezit rijdt bij ons gemiddeld slechts 56 minuten per 24 uur. Een deelwagen circa 5 uur en een zelfrijdende deelwagen zal naar schatting 8 à 9 uur onderweg zijn. Dat verklaart waarom prognoses zeggen dat we binnen 20 jaar in de steden nog 10% van het huidige wagenpark nodig zullen hebben en in landelijk gebied nog circa 20%.
Dus wordt het hoog tijd om minder plaats te maken voor die auto en de stad terug te geven aan de mensen.

Manifest van een burgerbeweging

Het burgercomité van Filter Café Filtré voert tot de gemeenteraadsverkiezingen aan Brusselse scholen actie voor een betere luchtkwaliteit en minder auto’s in de stad. Het manifest van de beweging bevat elf punten:

1. We willen de auto terugdringen om de leefkwaliteit te verbeteren. Die betere leefkwaliteit wordt bereikt door een betere luchtkwaliteit, verkeersveiligheid en een ander gebruik van openbare ruimtes. Het moet beter, de lage-emissiezone is too little, too late.
2. We willen verkeersvrije schoolstraten aan IEDERE SCHOOL. De inrichting van de publieke ruimte en de verkeersdoorstroming (via circulatieplannen) moeten hierop afgestemd worden
3. We willen  een andere modal split inzake mobiliteit. Het aandeel openbaar vervoer, fietsverkeer en voetgangersverkeer is in België te klein ten opzichte van de auto. Goede voorbeelden zijn buitenlandse steden als Amsterdam, Kopenhagen of Wenen.
4. We willen  een globaal Vlaams en hoofdstedelijk fietsnetwerk dat alle steden, wijken en scholen ontsluit. De benodigde ruimte hiervoor gaat ten koste van autoweginfrastructuur. Dit globaal netwerk telt geen onveilige oversteekplaatsen.
5. We willen  een beter openbaarvervoernetwerk. De geplande investeringen in de uitbouw van het openbaarvervoernetwerk moeten worden versneld.
6. We willen  dat elektrisch vervoer gepromoot wordt (taxi’s, bussen, laadpalen, fiscaliteit, resterend autoverkeer).
7. We willen dat het fiscale voordeel voor bedrijfswagens wordt afgebouwd. De facto komt dit neer op het subsidiëren van files en luchtvervuiling. In een eerste fase en als overgangsmaatregel moet elk fiscaal voordeel zo snel mogelijk verdwijnen voor alle wagens met een verbrandingsmotor.
8. We willen dat elke investering in bestaande weginfrastructuur verplicht gepaard gaat met een investering in openbare ruimte en openbaar vervoer (bv. renovatie van de Brusselse tunnels moet gepaard gaan met de globale herziening van de ruimte erboven)
9. We willen consistente, groene openbare ruimtes.
10. We willen een fijnmazig netwerk van meetstations die de luchtkwaliteit monitoren.
11. We willen, in samenwerking met schooldirecties, ouders vragen hun kinderen zo vaak mogelijk te voet, met de fiets of met het openbaar vervoer naar school te brengen. Dat willen we bereiken met actieve sensibilisering inzake milieu, luchtkwaliteit, verkeersveiligheid en mobiliteit.

It takes two to Tandem

The concept of Tandem FietsCaféVélo is simple and cool : a combination of bar, bicycle workshop and bike accessories store, where bikes and families are welcome.

Molenbeek

Céline & Florent, the young couple behind the project, tested it for the first time last summer in the Orangerie of the Jean-Félix Hap Park in Etterbeek. In view of its success, they decided to try it another time and found again a pretty cool location : the Centre Communautaire Maritime in Molenbeek.
A few blocks away from Tour & Taxis and the canal, the Centre Maritime regularly organizes sociocultural activities like Molembike, Molembeek’s bike festival, last weekend.

Agenda

Tandem invades the Centre’s cafeteria and backyard until 14th July and makes it a bright yet cosy meeting place for bike lovers, bunches of friends and families.

Open from Wednesday to Sunday, it proposes every day bike related animations like the Bibliocyclette who reads stories to the children, bakfiets testing, wine tasting (with the Viniporteur of course !)… but you can simply grab a bite or have one of the local beers on the menu.

Brunch

On Saturday and Sunday, it’s brunch time !
A fresh and tasty buffet with lots of home made meals (don’t miss Céline’s eggs in a bacon cup nor the chocolate and cherry cake).

Emma who is such a fussy eater emptied her plate 3 times (chuuuuut…. !) and we totally enjoyed our quiet brunch on the terrace overlooking the courtyard where the kids play and… bike (what else).

Work & Shop

At the workshop, mechanics help you repair your bike or you can just use their equipment to do it on your own.
In the shop you’ll find bike related items like T-shirts, books, gadgets and magazines.

Celine & Florent

Céline and Florent live in the Marolles with their 2 children. They accepted to answer a few questions about Tandem and the life with kids in the city.

Could you sum up your project in one sentence ?
Tandem is a kids friendly place where you can take your time to have a good drink, eat something tasty, make your bike repaired by a pro, enjoy activities or buy a nice goodies.
When and how did you decide about starting Tandem ?
We launched Tandem as a couple because we wanted to open something since a long time but we just missed the concept. One fine day we realised that a bicycle café could be THE concept that gathers all the things we care for: good food, bicycles, kids, beer and coffee!
What are your plans for the future ?
After this second pop-up, if it’s a succes again, our intention is to find a place in Brussels where we can stay permanently.
What is your vision about biking in Brussels ?
On the one hand we consider that the bicycle is the fastest, easiest and funiest way to move in the city and that’s why there more and more people using it and more and more infrastructure, but on the other hand we realise every dat that Brussels is still a city mainly for cars with not enough bicycle infrastructure. It’s going better and better every year but too slowly
You live in Brussels with your two children. What do you like or find difficult about being parents in the city ?
We appreciate everything is so close from home and all the opportunities that offers for children. But on the other hand, we realise that Brussels misses public and private places where you can just let your children play and run easily and safely.
What are your favourite spots/activities with in Brussels (with and without the kids) ?
Our neighbourhood (the Marolles) of course, parcs, restaurants, swimming pool, la Ferme Nos Pilifs and Manneken Pis

Tandem FietsCaféVelo is open from Wednesday to Sunday until July 14 at Centre Communautaire Maritime (Rue Vandenboogaerde 93, 1080 Molenbeek). More information on the website, Facebook and Instagram.
This text was published at the blog A mother in the city.

Waar zijn die fietspaden?

Beste Els,
Laten we gewoon concluderen dat iedereen die  regelmatig binnen de vijfhoek van Stad Brussel wandelt, fietst of met de auto rijdt er in de afgelopen zes jaar heeft kunnen zien dat er niets gebeurd is voor de fietser in Stad Brussel.
Daar heeft geen fietser, appontwikkelaar, kritische burger, autobestuurder of eendagstoerist geen kaartje, open data of promotiepraatje voor nodig.

Of zie ik het verkeerd Els?
Eigenlijk moest je in deze zes jaar helemaal niet zoveel doen om klaar (en trots) te zijn voor de verkiezingen van aanstaande 14 oktober. Visie, daadkracht en resultaat zijn Brusselaars immers niet gewoon in deze stad.
Je had enkel het geld moeten gebruiken die je van het Brusselse gewest kreeg om vanaf de Kapellekerk op de Keizerslaan naar de Kunstberg en het centraal station tot aan de Wetstraat, aansluitend op de binnenring een verhoogd en afgescheiden fietspad moeten aanleggen. Ongeveer anderhalve kilometer.
Dan had je alvast één grote fietsas binnen de vijfhoek gecreëerd, en had je kunnen uitpakken met je visie op mobiliteit en fietsen in de stad.
Aan de voetgangerszone hoefde je helemaal niets te doen, daar zorgt de Federale Regering via Beliris immers voor. Een cadeautje aan Stad Brussel, gratis en voor niets.7
Had je echt wat geld uitgetrokken voor de fietser, dan lag er nu al een afgescheiden en verhoogd fietspad van het kanaal via de Dansaertstraat tot aan de Beurs. Slechts 650 meter, maar direct resultaat en een tweede grote fietsas door de vijfhoek. Het zou toen al niet meer stuk gelopen zijn!
Als je in de afgelopen zes jaar echt een visie voor de fiets had gehad, dan had je fietsers een afgescheiden fietspad kunnen geven op de Handelskaai vanaf de ring tot aan de Varkensmarkt en verder via de Léon Lepagestraat tot aan de Dansaert.
Kers op de taart zou de aanleg van een verhoogd en afgescheiden fietspad met brede voetpaden op de  Zuidstraat kunnen geweest zijn. Liefst verkeersvrij, zoals je initieel gepland had. De Zuidstraat sluit aan de ene kant perfect aan op de voetgangerszone en aan de andere kant op het Zuidstation via de Stalinggradlaan. Een heuse fietsas!
Els, had je één echt fietspad in die lange zes jaar kunnen verwezenlijken, dan had niemand je kwalijk genomen dat je enkel hier en daar eens je verfborstel hebt boven gehaald en een fietspad of kleurrijk zebrapad hebt gemarkeerd of herschilderd.
Jammer genoeg koos je ervoor om niets voor de fiets te doen en je door een wesp gestoken te voelen als een burger of een kritische journalist je vraagt om je beloofde 26 kilometer aan fietspaden.
Gelukkig zijn er binnenkort verkiezingen en kan iedereen opnieuw kiezen. Maar maak ons alsjeblieft niets wijs.
Veel succes.
Hannes Nolf schreef deze gastbijdrage voor Lambyk, een blog over Brussel, communicatie, duurzaamheid, mobiliteit en een vleugje politiek.
 

Brief van Brusselaars


Wie ben ik? Niemand. Wat wil ik? Alles. Wat kan ik? Iets (vrij naar Jean-Luc Godard).
“Brussel is de stad waar wij willen wonen, de grootste stad van België, een stad met een heel diverse, internationale bevolking, met een lange geschiedenis, met een mooi en uniek patrimonium. Een stad met een uniek potentieel. Dat potentieel moet nu een kans krijgen om uit te groeien, om te bloeien, en om vruchten af te werpen. In de huidige bestuurlijke constellatie kan dat niet.”

Continue reading

Meer groen aan de Anderlechtsepoort

We hebben aan de burgemeester en bevoegde schepenen van de Stad Brussel gevraagd om naast de Anderlechtsepoort een groene ontmoetingsruimte in te richten van zomaar eventjes 1000 m² … zonder dat er parkeerplaatsen sneuvelen! Hoe kan zoiets nu?
Een blik op de fotomontage volstaat om te zien hoe dat mogelijk is: een betere invulling van de bestaande parkeerplaatsen zorgt voor extra recreatieruimte. Deze plek kan dan weer afgebakend worden met bloembakken en boombakken. Tijdens de Zuidfoor worden die weggehaald, na afloop plaats je ze gewoon terug. Eenvoudiger kan haast niet!
Een kant-en-klaar voorstel, dat het College zo maar in de schoot geworpen krijgt. Burgerparticipatie op z’n best. We laten je weten of er iets mee gebeurt!
Miguel Lyssens-Danneboom van buurtcomité Porte d’Anderlecht

Een quick win voor het Zuidstation?

Niemand heeft ooit gezegd: ‘Het Zuidstation, dé parel van Brussel!’. Neen, er worden zelfs petities gelanceerd om deze internationale reisbestemming te hertekenen. Duizenden mensen komen hier dagelijks aan en denken dan ‘Wow, Brussels is dirty’. Ook het masterplan voor de Zuidwijk laat nog wat op zich wachten. Voorlopig parels voor de zwijnen dus.

Vandaag steen.
Het is dus tijd voor een echte, typische, Brusselse quick win! De betonnen vlakte aan de kant van de Zuidertoren wordt vandaag amper benut. Ze dient als wekelijkse standplaats voor de Zuidmarkt en als sporadische parking voor taxi’s. De enorm vlakte wordt dus 52 dagen per jaar gebruikt. De overige +300 dagen is het een stenen vlakte die wel eens van pas zou kunnen komen voor buurtbewoners, die letterlijk geen enkel park in de buurt hebben.

…binnenkort parkje?
Daarom dus: waarom maken we van deze grijze zone geen groene long, die ons recht door de Stalingradlaan, naar het mooie stadscentrum leidt? Het potentieel is enorm, wie durft te springen? Zowel voor het imago van de buurt als voor bewoners én toeristen zou dit een mooi cadeau zijn. Wat is er voor nodig? Een graafmachine, aarde, zaadjes, bloemen, planten, een basketbalring en wat kunstige ingrepen. Hierboven alvast een aanzet. Allez, en avance!
Deze tekst verscheen eerder op de blog Lambyk. Kwinten Lambrecht schrijft er over Brussel, communicatie, duurzaamheid, mobiliteit en een vleugje politiek.