Een tafereel in de Steenstraat, hartje Brussel. Een meisje verstopt zich achter de gordijnen op de derde verdieping van een rijhuis en gluurt de kamer binnen. Het raam ernaast is al lang gebroken en is halfslachtig hersteld met plakband en een doek om de tocht tegen te houden. Het meisje zelf is nochtans heel deftig opgekleed. De tegenstellingen van een getekend Brussel? (Barbara Deruytter).
De Brusselaar René Magritte werd in de vorige eeuw wereldberoemd met zijn surrealistische schilderijen. Ik vroeg mij altijd af waar hij toch die inspiratie vandaan haalde. Sinds ik in Brussel woon, begrijp ik waar het vandaan komt. Magritte keek gewoon goed om zich heen en zag het ene na het andere surrealistische tafereel. Sommige dingen zie je namelijk alleen maar in Brussel en nergens anders ter wereld. Reis virtueel met me mee door het surrealistische Brussel!
Belgische bouwwerkzaamheden leveren vaak interessante taferelen op. Zo ook onder het Schumanplein. Vlak onder het gebouw van de Europese Commissie krijgt men het namelijk voor elkaar om een ondergronds viaduct te bouwen. Elders liggen viaducten boven de grond. Zou het ondergronds viaduct een Brusselse uitvinding zijn?
Wat is nu echt typisch Belgisch? Deze vraag stel ik me vaak. Surrealisme, enorme bureaucratie of het ontduiken van belasting? Of eerder pralines, frieten en bier? Er schijnt zelfs zoiets als een Belgische ziel te bestaan. Dit noemen Belgen Belgitude. Het afgelopen weekend, tijdens de troonswisseling, was Brussel één en al Belgitude. Van op het Vossenplein tot in de Wetstraat. Ik was erbij en ervoer de speciale Belgische sfeer.
Foto hierboven: Place monnaie van kaghatim.
Treinverkeer volledig in de war, geen bussen in de Vijfhoek, files rond Brussel, gladde fietspaden en trottoirs, gure kou. De hevige sneeuwval veroorzaakte vandaag heel wat overlast. Voor hartje winter zijn de dagen erg lang, dat wel. Catherine Minala stelde haar lens scherp op een ontspoorde tram als symbool voor de verkeerschaos.
Wat als de Grote Markt één aansluitende rij gebouwen was? Fotograaf Jörg Rom maakte een lineaire montage van de vier zijden van het marktplein. Het stadhuis, het Broodhuis en de gildenhuizen: ze staan broederlijk naast elkaar. Soortgelijke montages, bv. van Camden High Street in Londen, de Friedrichstrasse in Berlijn of de rue Gabrielle in Parijs, vind je op Panorama Streetline. (Jörg Dietrich)
Wat is er mis met het onderstaande beeld? Mail je antwoord tot en met 28 februari aan hoedgekruid@gmail.com. Uit de juiste antwoorden wordt een winnaar getrokken. Hij of zij sleept een originele set van 12 postkaarten in de wacht. HoedGekruid vzw is een door de Vlaamse Gemeenschapscommissie erkende bovenlokale sociaal-culturele vereniging die een venster wil openen op de wereld door middel van artistieke initiatieven en door het leggen van linken tussen ‘elders’ en ‘hier’. (Filip Van Zandycke)
De foto’s van Catherine Minala zijn regelmatig te zien in onze wekelijkse rubriek Brussel in Beeld en ze was ook al Fotograaf in Beeld. Ze is een 50-jarige gepassioneerde fotografe, die in het Franse Montreuil-sous-Bois geboren is, maar al 18 jaar in Brussel woont. Ze is lerares Frans. Haar foto’s zijn te bezichtigen bij Darqroom. Nog tot 24 februari loopt er een expo van haar Brusselse werk in Galerie Verhaeren (rue Gratès 7, Watermaal-Bosvoorde). De titel: Brussel my belle. Wat trekt haar aan in Brussel?
Brussel is na al die jaren “mijn stad” geworden, hoewel ik nog veel moet ontdekken. Ik ben trouwens dol op dat idee. Ik hou van de vriendelijkheid van de mensen, het kosmopolitisme, de menselijke dimensie, de kwaliteit en de zachtheid van het leven, de nabijheid van andere Europese steden. Op sommige dagen verafschuw ik de grauwe hemel, maar sinds ik foto’s maak, veel minder, omdat wolken en regen fotogeniek zijn!
Ze is in haar werk altijd op zoek naar het menselijke aspect, vertelde ze aan Revue Photo. Ook in haar landschappen en vergezichten zie je sporen van menselijke aanwezigheid. Ze verkiest zwart-wit omdat het meer naar de essentie gaat. Ze werkt momenteel met een digitaal toestel: een Canon 5Dmark ll. De passie voor fotografie heeft ze van haar vader, die altijd in de weer was met een fototoestel. Toen hij stierf, vroeg haar moeder welk bezit ze van hem als aandenken wou. Catherine moest niet lang nadenken. Een fotografe was geboren. Haar volgende expo zal in Parijs zijn.
© Catherine Minala • www.catherineminala.com
Foto hierboven: Plaisir d’hiver van Cyber Phil.
De winnaar van de door Samsung georganiseerde fotowedstrijd NX Master of Photography is bekend. France Dubois is de gelukkige. Zij kreeg, samen met de negen andere finalisten, een masterclass street fotography van de Belgische topfotografen Jimmy Kets en Carl De Keyzer. Daarna mocht ze op pad gaan om foto’s te nemen in Brussel op een donkere en regenachtige dag. Met uitstekend resultaat, volgens de jury.
Dubois is geboren in Namen, maar is ondertussen een echte Brusselse. Na haar communicatiestudie werkte ze samen met heel wat humanitaire organisaties waarvoor ze de foto- en videoreportages verzorgde. Drie jaar geleden besliste ze zich volledig toe te leggen op fotografie. Haar grootste bron van inspiratie is het ontmoeten van nieuwe mensen met een boeiende persoonlijkheid en een interessant verhaal. Haar winnende foto’s zijn, samen met de reeksen Moments Before The Flood van Carl De Keyzer en Shot in Flanders van Jimmy Kets, nog tot 26 december te bewonderen in de Ancienne Nonciature in de Zavelstraat 7 in Brussel. Meer info vind je op de Facebook-pagina van de wedstrijd.