In the Deep Flanders rijd ik verloren omdat ik word afgeleid door een reuze-opschrift op een café. De afspanning heet “Duivenlokaal Bij Den Belg.” En daaronder: Urbain Boeman.
Er zijn dus nog Belgen in Vlaanderen. Maar het zijn wel Boemannen.
William
HetRijkDerZinnekes.blogspot.com
Op 21 juli is het bloedheet op het terras van de Santana op het Rouppeplein. Het oude Madammeke loopt op de stoep met een zware leren jas, een donkere bril en zwarte hoed. Ze heeft ook nog dikke wollen kousen, eveneens in het zwart. Ze loopt met twee kleine hondjes aan de leiband. Die raken hopeloos verward in hun beider lijnen. De vrouw doet geen moeite om ze te ontwarren. Het is vrijwel zeker dat ze niks in de mot heeft.
Het is overigens onduidelijk wie met wie wandelt: letten de hondjes op hun madam of zij op hen? Ik denk het eerste. Misschien zijn ze haar aan het ontwarren? Er passeert nog een dikke Afro-Amerikaan en zijn kind, die vlechtjes draagt met bloedrode strikjes. Hij heeft eveneens kniekousen, vermoedelijk van zijn vrouw.
De Japanse toeristen zoeken de Ramblas van Brussel. Dat staat met zoveel woorden in één of andere Japanse gids. De Ramblas van Brussel, daarmee wordt de Stalingrad bedoeld. Men mag de stad promoten maar dat is wat veel poeha. Ze zijn lichtjes ontgoocheld als ik ze vertel dat ze er al zijn. Ze kijken even verwonderd rond en bladeren dan verwoed in hun gids, vermoedelijk op zoek naar Manneke Pis of de Grote Markt. Ze blijven lachen, zoals we dat van Japanners gewoon zijn.
Ik las reeds verscheidene keren opmerkingen in zowel Brussel Deze Week als hier over het schrappen van de postkantoren en de invoering van postpunten. Ik vraag me eigenlijk af hoe het ondertussen verloopt, iemand ervaringen met bv. Brouckère? Voor zover ik lees een hele onderneming.
Ik las ook dat sommige mensen klagen dat de post is gesloten bij hen en ze nu 500 meter verderop moeten.
“Kijk! Daar is het Spinneke!” roept de vrouw verrukt op de hoek van de Kartuizers- en Oude Graanmarkt.
Haar vriendin bladert verwoed in haar gids om de geschiedenis ervan te achterhalen. Ik help ze terstond uit de nood en zet meteen één en ander recht. Ze hebben het niet goed begrepen: “En waar is dan restaurant Zinnekopke?”
Spinneke, Zinnekopke, Panneke Mis, Het Matrimonium, Tiens Tiens van Viergé ? De Boedelberg ? Boeken lenen in de Stib? Alles kan en mag in de stad van Magritte.
William Deraedt
HetRijkDerZinnekes.blogspot.com
De verkiezingen komen er aangewalst, en in hun drang zich bekend te maken, halen de (aspirant-)politici hun beste foto’s uit de kast. Althans, dat zou men denken. Hierbij een voorbeeld van een brochure voor de mij onbekende “Wallonie D’abord” partij, waar mijn dochter een klein trauma van opgelopen heeft. De foto links is …. onbeschrijfelijk apart. Doet mij denken aan Edgar in “Men in Black”, de man wiens dood lichaam bewoond werd door aliens, hetgeen zich manifesteerde in een minder aantrekkelijke motoriek. Kent u ook nog voorbeelden van affiches, brochures die de drukkerij nooit hadden mogen verlaten? Fotografeer ze, scan ze in en stuur ze naar ons: verkiezingen@brusselblogt.be !
De officiële oprichting van Moestasjeclub Brussel vindt plaats op donderdag 23 april 2009 aanstaande om 19.00 uur in café Chez Marcel aan het Vossenplein in de Marollen. Dit in aanwezigheid van een Russische tv-ploeg en tv-Brussel.
Alle snorrendragers van het land zijn hierbij uitgenodigd om het glas te komen heffen op deze nieuwe snorrenclub.
Aan de wieg staat als peter de Europese Snorrenclub Antwerpen, onder voorzitterschap van Willy Dupon. Ook staat de vereniging onder de hoge bescherming van Burgemeester Thielemans. Later dit jaar volgt nog een officiële ontvangst op het Brusselse Stadhuis.
Voor meer info:
Guy Vandendriessche, E.S.A.-bestuurslid ‘Externe Relaties’
vandendriessche.guy@telenet.be
0476/361 558
http://www.bloggen.be/snor
De cité administrative is te zien in het eerste clipje van Élodie Frégé & Michal “Viens jusqu’à moi” . Wanneer de cité afgebroken zal zijn wordt deze video misschien een waardevol aandenken.
In het tweede clipje krijgen we Amel Bent met “Philosophie”. Geweldig diepzinnige teksten tegen de achtergrond van de Emile Jacqmainlaan.
Wie kent er nog?
Natuurlijk is een Nederlandstalige Brusselaar wel een Vlaming (tenminste als die niet uit Nederland afkomstig is). Maar wanneer ik me voorstel als een Flamande à Bruxelles, denken mijn Franstalige gespreksgenoten stelselmatig dat ik ingeweken ben. En dat is niet zo. Ik ben hier geboren (Ukkel) en getogen (Schaarbeek). Maar ik ben ook op en top Nederlandstalig. Vlaams. Une flamande. Ik vermoed dat taalverschillen ivm de woorden die we gebruiken om te communiceren over onze taal of herkomst mee aan de basis liggen van deze verwarring. Verwittiging: als je hier te lang over nadenkt, kan je er je kop over breken.
Let maar eens op. Het woord Vlaams kan je op twee manieren gebruiken:
De Franse filmmaker Dany Boon krijgt woensdag een medaille van de stad Brussel, omdat hij zich heeft ingezet voor de promotie van de cultuur van Noord-Frankrijk en België.
Dany Boon regisseerde “Bienvenue chez les Ch’tis”, vorig jaar de populairste film in Frankrijk en Wallonië.
“De film heeft het imago van België vooruit geholpen”, verklaart Nicolas Dassonville, de woordvoerder van burgemeester Freddy Thielemans.
“Daarom staat de burgemeester erop om Dany Boon de onderscheiding toe te kennen”, klinkt het.
Een verrassend besluit van Thielemans!
Wie de film heeft gezien, kan niet anders dan dit beamen.
Een leuke film, daar niet van.
Maar niet vernieuwend of wereldschokkend.
Geen tranentrekker en geen dijenkletser.
Een beetje van alles zonder dat je precies weet wat de ingrediënten zijn, zoals de Noord-Franse specialiteit “potjevleisch” (of “potjesvleesch”).
Of zoals onze Brusselse kipkap.
Voor wie het niet nog niet wist: de Naamsesteenweg begint aan de Anderlechtsepoort altijd rechtdoor tot aan de Albert-I-square, en daar vraagt u het nog eens, de weg naar Namen…
Niet schrikken als je in Mons (Bergen) uitkomt.
Blijkbaar wordt de Naamsesteenweg dus geteisterd door een bende hardnekkige tafelschuimers, die af en toe ook nog eens de hele keet kort en klein slaan. Waarschijnlijk een fabeltje dat verhaal, want de Naamsesteenweg in Brussel bestaat niet. Ceci n’est pas une rue.
Nu kan ik mij voorstellen dat een stagiair of zo bij Belga sectie Brussel nen telephone binnenkreeg. “Hallo, ‘t zen ne kik. Doemme, ‘t is dikken bagare op de Chaussée de Mons.” Stagiair: “de wa?”
“De Chaussée de Mons. Zedde gij van de Vlaanders of wa?” Stagiair pakt pen en papier: Chaussée de Noms… hmm Naamsesteenweg… ? yes.
Bronnen (?):
De Morgen
Brusselnieuws
Het Laatste Nieuws
en nog vele anderen