Sinds een paar maanden heb ik mijn residentie gevonden in een fijn appartement in de Rogierstraat in Scha(a/e)rbeek. Ja, de straat, niet de nabijgelegen Rogierlaan. Het feit dat er een straat en een laan bestaan met dezelfde naam die dan ook nog in elkaars verlengde liggen heeft al voor de nodige verwarring gezorgd. Zo is het gebeurd dat mensen bellen en zeggen: ‘He, ‘k sta aan u deur, maar uw naam staat niet op de bel.’ Een korte blik door het venster bevestigt dan al snel ons vermoeden: de persoon in kwestie staat 1,2 kilometer verder, dicht bij het mooie Weldoenersplein.

Welke Brusselaar –of verdwaalde medemens- heeft nog nooit tijdens een kot in de nacht, het lijf vol alcohol of andere verdovende middelen, voor het vervallen witte frituuruitsteeksel aan de Beurs gestaan? Wachtend op die vetdruipende mitraillette die de maaginhoud een extra verzetje zal geven? Dat zielige frituurtje is sinds kort (althans, wij merkten het sinds kort op – wij zijn niet erg sterk in die dingen) uitgebreid tot een majestueuze, bij momenten zelfs modern ogende eettent. “Fritland – Brussels since 1978â€? en een flitsend Manneke Pis Met Friet-logo erbovenop. Alstemblieft!