20.000 km
Onlangs flipperde mijn fietsteller op het magische getal 9.999,9. Voor de tweede keer met deze fiets de kaap van 10.000 kilometer fietsen gerond. M’n fiets gaat ondertussen bijna 6 jaar mee, goed dus voor zo’n 3.500 km per jaar. 10 tot 15 % zal buiten Brussel gefietst zijn, de rest voor m’n woon-werkverkeer en uitstapjes in Brussel.
Over fietsen in Brussel hadden we het al een vorige keer – m’n eerste post hier op Brusselblogt lokte nogal wat gelijkaardige reacties uit. Ik heb sindsdien mijn fietsroute gewijzigd, en rij nu van Dilbeek langs de Itterbeeksebaan over St-Guido tot aan het kanaal, een deel van route 9, en dan langs het kanaal tot aan het centrum. Op het zwarte punt Ninoofsepoort na een grote verademing. Een extra kilometer, maar daar maal ik niet om, integendeel. Al vind ik het een beetje spijtig dat m’n fietstocht zo minder een ‘statement’ wordt tegenover automobilisten, wegens minder zichtbaar. Maar ja, een mens doet al eens iets voor z’n eigen comfort. Een beetje stom dat ik die route nu pas ontdek, maar tot een klein jaar geleden moest ik halverwege zoon- of dochterlief droppen/afhalen in de crèche, en zou dat echt de weg op 7 geweest zijn; bovendien ben ik eigenlijk wel verslingerd geraakt op het stukje Berchemstraat tussen Dilbeek en Sint-Agatha-Berchem, omdat je daar zo’n mooi uitzicht hebt. Alleen al voor dat uitzicht rij ik dus toch nog eens per week langs daar…
Dat het in Brussel woekert van de asociale autobestuurders is welbekend. Fietspaden worden dikwijls aanzien als tijdelijke parkeerruimte of als los-en laad plek. Behalve je leven riskeren kan je er als fietser weinig tegen beginnen. Dit zal binnenkort misschien wel eens kunnen veranderen. Op 