Gisteren was het naar jaarlijkse gewoonte weer tijd voor de Gay Pride. De Pride, zoals de meesten het kennen (de stoet!) werd voorafgegaan door een politiek debat en een mis. Velen stellen zich wel de vraag of de Belgische holebi’s wel degelijk enige fierheid over zich hebben, gezien de magere opkomst. Een kleine rondvraag bij vrienden leert al snel dat de Belgische pride toch maar kleinschalig is, en niet zo fun als die andere (Parijs, Amsterdam!), en dat ze dus maar niet afkomen. Anderen houden het er op dat er te veel aandacht wordt besteed aan de techno muziek en opzichtig geklede nichten en neven. Beide stellingen komen telkens terug op het vraagstuk van de kip en het ei, zolang niemand een initiatief ter verandering (en vooral groei!) ter harte neemt, zal de Belgische Gay Pride blijven wat ze is: een kleinschalig , maar leuk event met hoofdzakelijk technomuziek.