De 7000-trams: einde van een tijdperk
Over enkele dagen, op vrijdag 12 februari, beleven de trammetjes uit de 7000-reeks van de MIVB hun officiële laatste dag op het netwerk. Een dag die gepaard zal gaan met heel wat activiteiten en plechtigheden, want dit betekent echt het einde van een tijdperk dat meer dan 50 jaar geduurd heeft.
De meesten onder jullie zullen de 7000’jes vooral kennen als de kleine trammetjes die ver weg op de Tervurenlaan rijden op de lijnen 39 en 44, tot een paar jaar geleden ook nog midden in de stad op de lijnen 18, 82 en 83, maar als we iets verder terugkijken hebben ze in groten getale op zo ongeveer heel het netwerk gereden en het Brusselse straatbeeld danig vormgegeven.
Waar er nu slechts tussen de 10 en 20 stellen nog min of meer rijvaardig zijn, waren er op het hoogtepunt meer dan 170 stellen actief, een aantal dat (tot nu toe…) door geen enkele andere reeks geëvenaard is. Het waren ook de eerste trams van het type “PCC”, een grotendeels Amerikaans concept dat indertijd – begin jaren 50 – een ware revolutie betekende, zowel qua comfort, rijstijl, betrouwbaarheid enzovoort. Het is dan ook geen toeval dat de oudste exemplaren van de reeks het al meer dan 50 jaar uitzingen en nog steeds uitstekend rijden.
Maar groot is m’n verbazing als ik zie wie een paar seconden later – met een flinke vaart – uitstapt: niemand minder dan Luc Denys, Groen!-schepen van onder andere Nederlandstalige cultuur van de gemeente Schaarbeek. En natuurlijk was het niet zomaar stilstaan, tien minuten later stond zijn auto er nog steeds (hij woont dan ook vlakbij). Best wel teleurstellend om te zien dat zo’n mens net zo goed de verkeershooligan uithangt als de vele testosteron-gepowerde mannetjes die ook in deze buurt rondrijden. En ik die dacht dat de weinige bewindslieden van Groen! in Brussel een zekere positieve visie hadden op mobiliteit.
