Enkele weken terug viel aflevering twee in mijn brievenbus. Even voordien had ik het eerste nummer gekocht in het Kaaitheater en me meteen ingeschreven voor een abonnement.
Ik heb het hier over een erg origineel initiatief: de fotoroman Dansaertstraat. Als (amateur)fotografe, buurtbewoner en stripfan kon ik de verleiding niet weerstaan. En ik moet zeggen: de boekjes stellen niet teleur. Mogelijk omdat ik makkelijk te verleiden ben door soaps, het voyeuristische inkijken in andermans leven. En ook al is het fictief, dat het verhaal zich achter mijn hoek afspeelt maakt het heel makkelijk dat te vergeten.