De Brusselse schoolkinderen van het Nederlandstalig onderwijs gaan massaal hun handen in de aarde vuilmaken. 214 van de 250 scholen vroegen gratis ‘Klasbakken’ aan, uit gerecycleerd en duurzaam hout, gemaakt bij twee vzw’s actief in de sociale economie, Atelier Groot Eiland en Fix. De VGC en Leefmilieu Brussel bekostigen het project.
Eurocrisis? Nee, eco-iris! De eco-iris is een complementaire munt die ingevoerd is om duurzaam gedrag aan te moedigen en om de lokale economie te ondersteunen. Het initiatief van Leefmilieu Brussel is eind 2012 van start gegaan in twee pilootwijken: Wiels in Vorst en Helmet-Colignon in Schaarbeek. Als de resultaten na anderhalf jaar positief uitvallen, wordt het project uitgebreid naar andere buurten in het Brussels Gewest.
Hoe werkt het systeem? Burgers ontvangen voor elke ecologisch verantwoorde daad een bepaald bedrag in eco-irissen. Enkele voorbeelden: de installatie van een regenwatertank levert 90 irissen op, een eigen moestuin aanleggen 70, een fiets kopen 50, leren composteren 25, nestkastjes of bijenhuisjes plaatsen 15, je abonneren op het openbaar vervoer 10 en je kleren laten herstellen 5. Je zuurverdiende ecocenten kun je uitgeven door producten of diensten te kopen bij partnerwinkels of via culturele, sport- of opleidingscentra die aan het project meewerken.
Het systeem van aanvullende munten bestaat al langer, maar zit de laatste jaren in de lift door het ongunstige economische klimaat. Het heeft niet alleen een economische meerwaarde, maar ook sociale en ecologische voordelen. Het kan milieuvriendelijk gedrag belonen en het gemeenschapsgevoel versterken door mensen weer met elkaar in contact te brengen. Eerder dit jaar liet LETS Brussel van zich horen, een lokaal netwerk waarin mensen met elkaar spullen, tijd, diensten en kennis uitwisselen op een geheel vrijwillige basis. Lets staat voor local exchange and trade systems.
Gent heeft de Torekes, Sint-Niklaas de stafkes, Mechelen de Blussers, Antwerpen de handjes, Luik de valeureux en Brussel dus de eco-irissen. Meer info staat op de website van Eco-iris.
Wat moet je doen als het je echt niet lukt om vijf dagen na elkaar niet uit te gaan eten? Verandering van spijs doet eten. Je brengt wat afwisseling in je horecabezoeken.
Verleden week kregen mijn maat en ik ergens in hartje Brussel een flyer toegestopt door een ietwat verlegen zwarte dame gekleed in koksoutfit. Na een wat achteloze blik vond mijn maat dat de flyer toch een onderzoek waard was. Het bleek om reclame te gaan voor het restaurant van VZW De Overmolen (Cellebroersstraat 16B). Een welzijnsorganisatie met verschillende activiteiten, waaronder een horecaopleiding, gekoppeld aan een cursus Nederlands, voor langdurige ongeschoolde werkzoekenden. Een eerder project was bedoeld voor asielzoekers.
Duurzame ontwikkeling is een groot woord, maar ik geloof nogal sterk dat een lokale invulling ervan kan bijdragen aan een betere toekomst. Hoe zit het eigenlijk in Brussel op dat vlak? Welke buurt- of wijkinitiatieven zijn er?
Wat me interesseert is buurtwerking gericht op een duurzame levensstijl: duurzame consumptie, handel, afval/composteren, mobiliteit, ruimtelijke ordening. Concreet: problemen rond afvalophaling, heraanleg van buurten of autovrije wijken, Voedselteams,… Het interesseert me dus persoonlijk: ik wil graag aansluiten bij wat al bestaat. Alle tips zijn welkom. Vooral met betrekking tot Brussel stad, waar ik woon. Maar ga in de reacties gerust ruimer, andere lezers kunnen er iets aan hebben.
Hieronder mijn eerste pistes die nog niets concreet opleveren: