Author: Gast

Mijn favoriete plekje (7)

Brussel telt vele bijzondere plekjes. Soms zijn ze alom bekend, soms leiden ze een verborgen bestaan. Elke inwoner en bezoeker heeft zo zijn persoonlijke voorkeur. In deze rubriek gaan we op zoek naar de favoriete plekjes van mensen die de stad een warm hart toedragen. Originele Brusselse tips, gelardeerd met een woordje uitleg en/of een foto. Vandaag laten we Kristien Verheyen aan het woord. Ze is projectleider HR bij Muntpunt.

Bruisend, kleurrijk en sfeervol. Dat was mijn eerste indruk van de concerten die Muziekpublique organiseert in deze charmante theaterzaal. Toen ik bijna tien jaar geleden in Brussel kwam wonen, lokte het gevarieerde muziekprogramma mij naar deze verborgen parel in de Naamsepoortgalerij, omringd door Afrikaanse kappers uit de Matongéwijk. Ik liet me er onder meer verrassen door Brusselse jazzmuzikanten, Siciliaanse Tarantella-zangeressen, Roemeense balkanensembles en Senegalese peuhl-virtuozen. Het was een multiculturele muzikale ontdekkingstocht, zo Brussels en open naar de hele wereld. Je vindt het actuele programma van Muziekpublique op de website.


Meer lievelingsplekjes van Muntpunters vind je op de site van het Muntpuntteam. Wil je je favoriete plekje in Brussel graag met ons delen? Stuur dan als de bliksem een mailtje naar info@brusselblogt.be! Vertel ons wat jouw lievelingsstek is en waarom, en wij publiceren je bijdrage op onze site.

Ch-Ch-Changes

Overgenomen van Dansaert-Vlaming
Het was zaterdagochtend en hij wandelde over het Schumanplein. De zon won een veldslag (niet: de oorlog!) van de donkere wolken, zijn pull plakte tegen zijn bezwete lichaam en in zijn mondhoeken hadden zich speekselpropjes verzameld. Het ochtendloopje had duidelijk deugd gedaan, nu volgde de metrorit terug naar het centrum.
Aan de roltrap van de metro rolden twee werkmannen met grote, metalen staven naar boven. In de verte hoorde hij een drilboor. Zelfs op zaterdag werd er gewerkt in de grootstad. Hij had onlangs gelezen dat het Schumanplein er in 2015 (niet: eerder!) helemaal anders zou uitzien dankzij de plannen van Xaveer de Geyter. Het vernieuwde trein- en metrostation zou nog meer schwung geven aan de Europese buurt, die des weekends duidelijk geliefd was bij toeristen – en geef hen eens ongelijk.
“Tijdens de drie jaren dat ik er woon, is Brussel best veranderd,” bedacht hij. De Dansaertstraat was opnieuw aangelegd, het premetrostation van Brussel-Noord rook niet langer naar rubber en binnenkort kon van Arts-Loi hetzelfde gezegd worden. Flagey en het Muntplein waren nog niet zo heel lang geleden een bouwwerf. Villostations verspreidden zich als een lopend vuur over de stad en op kleinere schaal zorgden wijkcontracten voor een nieuwe, zij het meestal bescheiden dynamiek in de buurt. Dat er niets veranderde aan de stad, klopte dus zeker niet. Maar je hoorde hem niet zeggen dat veranderingen snel werden doorgevoerd. De amfora (niet: het ei!) van Van Rompuy stond bijvoorbeeld al lang in de steigers, het Beursplein was nog altijd niet autovrij, de leegstand was nog steeds tenenkrullend.

Continue reading

Openluchtportretten in Elsene

Overgenomen van Ratatouille Bruxelloise, een blog van tien journalistiekstudenten op zoek naar actueel, culinair & cultureel Brussel.
Mocht je de afgelopen dagen rondgewandeld hebben in Elsene, dan heb je misschien wel de zwart-witposters van buurtbewoners opgemerkt die de straten rond het Flagey-gebouw sieren. Maak kennis met Inside Out XL, een project van de Waalse fotografen Paula Bouffioux en Jeep Novak.
Inside Out is een internationaal project dat in 2011 gelanceerd werd door de Franse artiest JR. De fotograaf laat mensen portretfoto’s naar hem opsturen om er vervolgens gigantische posters van te maken en die terug te sturen, zonder dat hij weet waar ze zullen worden opgehangen. Inside Out-posters kun je onder meer aantreffen in de Verenigde Staten, Pakistan, Afghanistan, Tunesië, Thailand, Venezuela, Frankrijk, Ethiopië, Haïti en nu dus ook in  Brussel. (Tekst en foto’s: Elien Decommer)

 

Continue reading

Mijn favoriete plekje (6)

Brussel telt vele bijzondere plekjes. Soms zijn ze alom bekend, soms leiden ze een verborgen bestaan. Elke inwoner en bezoeker heeft zo zijn persoonlijke voorkeur. In deze rubriek gaan we op zoek naar de favoriete plekjes van mensen die de stad een warm hart toedragen. Originele Brusselse tips, gelardeerd met een woordje uitleg en/of een foto. Vandaag laten we Katrien Braeckman aan het woord. Ze is teambegeleider info, onthaal & klantenzorg bij Muntpunt.

Het Bonneviepark is het pretpark van Molenbeek, een bom van kleuren en plezier, vlak aan metrohalte Graaf Van Vlaanderen. Voor de kleinsten zijn er schommels, zandbakken, klimpalen en klimrekken, een schip en een fort. Voor de pubers een voetbalterrein, en voor de oudsten turntoestellen en bankjes. Het is een plek die hoop geeft aan de buurt. Het is mijn favoriete plek in Brussel, want hier heb ik mijn zoontje voor het eerst horen schaterlachen. (Foto: @EAS-ADT, BRU+).


Meer lievelingsplekjes van Muntpunters vind je op de site van het Muntpuntteam. Wil je je favoriete plekje in Brussel graag met ons delen? Stuur dan als de bliksem een mailtje naar info@brusselblogt.be! Vertel ons wat jouw lievelingsstek is en waarom, en wij publiceren je bijdrage op onze site.

Paaseieren enkel voor grote kinderen

Gisteren ben ik met mijn dochter van 5 paaseieren gaan rapen in Brussel. We stonden in de rij voor het Solvaypark en om 3 uur mochten we naar binnen. Veel grote kinderen holden vooruit en ik liep met mijn dochter tussen nog vele kleuters naar binnen. Onderweg zagen we de grote kinderen al met grote zakken vol Leonidas-paaseieren teruglopen. Mijn dochtertje was vol verwachting om ook eieren te rapen. Toen we op de plaats in het park aankwamen, waren alle eieren al verdwenen. De teleurstelling was groot voor mijn dochtertje en alle andere kleuters. De kindjes liepen maar rond met hun lege mandjes. Gelukkig waren er nog wat grotere kinderen die uit hun overvloed eitjes uitdeelden aan de kleine kinderen.

Ik zie dat als een fout in de organisatie. Door het op deze manier te doen krijgen alleen de grote en snelle kinderen de kans om eieren te rapen en de kleintjes worden teleurgesteld. Ook ouders zoals ik zijn teleurgesteld in deze “wet van de sterkste”-organisatie. Visit Brussels investeert veel in dit evenement en het resultaat is slechte reclame en een negatief beeld. Ook Leonidas plaatst zichzelf als merk in een negatief daglicht voor zowel de kindjes als de ouders. Dat moet toch beter kunnen?

Dit moest mij even van het hart, want als mijn prinsesje slecht behandeld wordt, dan voel ik mij als ouder ook beetgenomen in de organisatie van wat een feest had moeten zijn. Ik in ieder geval heb nu mijn hart gelucht. (Bart Feenstra)

De agressieve jungle waar auto dictator blijft

Eline Dehullu reageert op de Schaamteloze ode aan de Brusselse fietser van Judith Vanistendael.
Het meisje en haar lief fietsen. Dik ingeduffeld tegen de vrieskou in de lente, bovendien getooid met fluo hesjes. Ze staan naast elkaar op “de fietsstrook” – of wat daar in Brussel voor moet doorgaan – te wachten op groen licht. Een Mercedes van oud model staat achter hen, loeiharde Oost-Europese trash pop, open ramen ondanks de vrieskou in de lente. Het meisje en haar lief wachten blijkbaar een seconde te lang om te beginnen trappen wanneer het licht op groen springt: ze worden opgehitst door luid getoeter, dat ze dapper negeren.
Het meisje en haar lief fietsen verder. Naast elkaar. Dan komt de Mercedes aanstormen: gaswolk, breed zwenken, het verkeer in gevaar, iedereen moet wijken en naar hem kijken. En dan bruusk remmen vlak voor het fietsende meisje en haar lief. Met veel geste stapt hij uit de Mercedes: breed gebarend blaat hij dat het verboden is om naast elkaar te fietsen. Veel gescheld en bedreigingen. Het meisje denkt: “wat een zielig compensatiegedrag voor dat klein pietje”, en fietst verder. Een paar meter verder wordt ze ingehaald door de nog steeds breed gesticulerende en scheldende jongeman. Daarbij maakt hij tot driemaal toe de agressieve schijnbeweging haar te willen omverrijden, haar op een paar centimeter na rakend, om nadien met de middelvinger in de lucht weg te stuiven.

Continue reading

Schaamteloze ode aan de Brusselse fietser

Striptekenares en illustratrice Judith Vanistendael schreef deze tekst voor het Passa Porta Festival. De tekst staat ook op haar eigen blog.
Het meisje fietst. Haar blonde paardenstaart wappert in de zon, ze heeft een te kort spijkerrokje aan en afgetrapte gympen. De zomer lonkt. Het meisje is op weg naar haar oma, ze moet de VRT-gebouwen langs, de Lambermontlaan helemaal naar beneden, en dan het stoffige kapotte fietspad langs het kanaal afrijden tot in Beigem. Dat is haar doel. Ze zit hoog op de blauwe fiets met het witte zadel, haar bruine stevige kuiten trappen haar lijf vooruit, ze is 14, klein voor haar leeftijd, sterk en behendig. Dit is haar vrijheid.
Het meisje fietst. Haar dochter fietst naast haar. Het meisje leert haar dochter zich soepel te bewegen in het Brusselse verkeer, waar ze op moet letten, de ogen die ze op haar rug moet hebben. De auto’s die overal vandaan kunnen komen en 1000 kilo wegen en je verpletteren. De autodeuren die open kunnen slaan als je voorbij fietst, die zich in je sleutelbeen rammen. De auto’s die zonder te knipperen rechts afslaan. Alle automobilisten die nu nog steeds vergeten dat er zoiets als een fietser rondrijdt in Brussel. De kuilen in de weg, de duizenden verkeersborden die je moet leren ontcijferen. De voetgangers die natuurlijk voorrang moeten krijgen.
Moeder en dochter. Moeder en meisje. Na ongeveer een kilometer, precies tussen thuis en de muziekschool in, barst het kleine meisje in tranen uit. Mijn dochtertje, een kwetsbaar vogeltje, staat te schokschouderen in de Birminghamstraat in Molenbeek: het is té veel. Ze moet op té veel letten. Ze zal het nooit kunnen, huilt ze. Maar mijn dochter is dapper en koppig en langzaam maar zeker leert ze het verkeer in Brussel op haar duimpje kennen. Langzaam maar zeker herwint zij op haar beurt hààr vrijheid.

Continue reading

Boekenmarkt in De Markten

Ben je op zoek naar een mooi boek tegen een scherpe prijs? Uitgeverij Lannoo organiseert in samenwerking met Boekhandel Passa Porta een boekenmarkt  in De Markten in Brussel. De boekenmarkt heeft plaats van woensdag 27 maart tot en met zondag 31 maart. Er is een ruime keuze beschikbaar aan reisgidsen, kook- en tuinboeken, kunst- en fotoboeken, kinder- en jeugdboeken, geschiedenisboeken, biografieën, hulp bij opvoeding, poëzie, zingeving en romans. (Laurence Deschout)

Hollywoodfilm made in Brussels

Hollywoodacteurs die zowat overal in Brussel rondlopen. Dat maak je niet elke dag mee. Aaron Eckhart (Erin Brockovitch, The Black Dahlia, Batman: The Dark Knight) en ex-Bondgirl Olga Kurylenko mochten in mei 2011 voor de film The Expatriate (in de VS ook bekend als Erased) kennismaken met ons landje en met de “hoofdstad van Europa”. Beiden werden ingehuurd door het productiehuis uFilm, dat via de tax shelter steeds grotere internationale projecten naar ons land lokt. De Münchense regisseur Philipp Stölzl, bekend van het pakkende bergbeklimmersdrama Nordwand, mocht de film inblikken. De acteurs zelf zijn heel zwijgzaam gebleven over hun uitstapje, want de film is een fiasco geworden en geen enkele Amerikaanse distributeur wil de film verspreiden in de bios. Een gemiste kans voor promotie. Intussen ligt de dvd, verdeeld door A-Films, sinds 2 januari in de rekken. (Vincent Samborski)

Continue reading

Beenhouwerij Ghysels gesloten

Toen ik vorige zaterdag om charcuterie wou gaan bij beenhouwerij Jean Ghysels in de Katelijnestraat was mijn verbazing groot dat de zaak op zaterdagmiddag gesloten was. Ik heb een gerucht opgevangen dat het definitief afgelopen zou zijn met de slagerij die al vijf generaties lang bestaat. Weet iemand hier iets meer over? Het internet zwijgt in alle talen. (Vincent)
Naschrift: BrusselNieuws zocht het vandaag uit. Beenhouwerij Ghysels is inderdaad sinds begin deze week definitief gesloten. Het pand staat te huur. De eigenaar is ongeveer een jaar geleden overleden. Zijn dochter zette de zaak voort, maar heeft ondertussen beslist de activiteiten te verplaatsen. Atrium, het gewestelijk agentschap dat de handelswijken promoot, blijft wel op zoek naar “kwalitatieve voedselzaken” voor de straat.