Op aanraden van de collega’s van bxlblog.be die de schabouwelijke mededeling in het Frans eerst hadden opgemerkt.
Tsja, wat moeten we hiervan maken? Hier is zelfs geen sprake meer van vertaalfouten, dus geen Google Translate om de schuld op af te schuiven…
Heb ik het onheil over mij afgeroepen door in deze kolommen te verkondigen dat Brussel de Europese hoofdstad van de inbraken is? Tartte ik het noodlot toen ik een maand geleden op Facebook gekscheerde dat ik bestolen was en klacht tegen onbekenden indiende omdat het begin van de zomertijd mij een uur in Berlijn kostte? Met mijn bijgelovigheid valt het wel mee, maar feit is dat ik in Etterbeek ongenode gasten over de vloer kreeg. Nu zit ik zonder zonnebril en de bovenburen willen verhuizen.
Terug in de tijd. Op 1 april word ik op het werk overspoeld door verbazingwekkende aankondigingen. De Vlaamse overheid verhuurt voortaan tandems aan haar werknemers voor verplaatsingen in de stad met zijn tweetjes. Gezien de slechte conditie van de gemiddelde Vlaamse ambtenaar wordt een uur sporten per week een verplichte middagactiviteit. Om half drie krijg ik een telefoontje van de bovenbuur, die mijn gsm-nummer heeft gekregen van de huisbaas. Hij klinkt opgewonden en bloedserieus. De exacte betekenis van het woord ‘cambrioler’ ontschiet mij gedurende enkele seconden, maar de onheilspellende toon is mij niet ontgaan. Ik probeer mij nog anderhalf uur te concentreren op een Duitse vertaling en vertrek met een bang hart naar huis.
Tegen het lijf gelopen in de vele groene longen van deze stad, maar handig ontweken.
De Snelwandeloper, een weifelaar die nog niet heeft uitgemaakt in welk discipline hij zich gaat vervolmaken. Ik bied op lopen, maar de grens is flinterdun, toch zou hij volgens mij worden gediskwalificeerd in het snelwandelen.
De Wroeter heeft een moedige doch hoekige stijl. Hij ziet af maar doseert verstandig. Als een mol op drift, achternagezeten door een rivaal baant hij zich een weg door het park.
De Buigende helt heel fel naar voren – vermoedelijk denkt de vrouw in hagelwitte training dat ze daardoor sneller klaar is. Wishful thinking. Het lijkt wat op de laatste jump van een korte-afstandsloopster maar dan vóórtdurend.
De AB heeft eerder al bericht dat ze het aantal concerten in de gezellige AB Club drastisch moet inkrimpen wegens besparingen.
Zondag bleek eens te meer hoe spijtig dat is. De AB Club staat/stond garant voor een flinke portie boeiende, verrassende concerten van getalenteerde maar nog niet zo bekende artiesten. Black Eyed Peas bijvoorbeeld hebben ooit nog in de AB Club opgetreden, zo’n 10 jaar geleden ( toen ze nog niet rotcommercieel waren ). Een superjazztalent als Christian Scott was al te bewonderen in de Club en de lijst is lang.
Zondag stond jonge wolf Frank Turner in de Club, voor de tweede keer in 5 maanden.
Op 10 april 2010, ter ere van de vierde editie van Zombie Day, zal een mysterieuze epidemie zich verspreiden in Brussel… Een besmettelijke golf van waanzin zal zich verspreiden in de hoofdstad, waar honderden zombies door de straten zullen strompelen.
Deelname is vrij en gratis. De deelnemers worden in de hal van « Tour en Taxis » verwacht vanaf 12 uur, waar zij gratis getransformeerd worden tot zombies door professionele maquilleurs van het BIFFF.
Van de Nord tot aan de Midi (2)
Foto hierboven: l’Ogenblick’ – Restaurant in Brussels, Belgium 2009 (35mm) van Imaginary.vision.
Monza is dood, leve Meuris! Op 1 april stelde Stijn Meuris in de AB zijn gloednieuwe album ‘Spectrum’ voor, niet zomaar een best-of, maar een herwerkte director’s cut van 20 jaar muzikale activiteit. Momenten van ongebreidelde energie en uitgepuurde schoonheid wisselden elkaar mooi af. Voor de Limburgers onder ons: een èèèch ferm concert, man!
Na Noordkaap en Monza maakt Stijn Meuris dus opnieuw schoon schip. Hij trekt het laken helemaal naar zich toe en noemt zijn groep naar zichzelf. Dirk Loots en Bruno Fevery maakten de overstap van Monza naar Meuris en ook Mirko Banovic was al langer bassist ad interim bij het combo. Ad Cominotto komt er nu bij aan de toetsen. Stuk voor stuk uitstekende muzikanten, die de zanger in staat stellen te schitteren. Hij is in het Meuris-unversum de zon waarrond alle planeten draaien.
Donderdagavond laat. Nacht eigenlijk. Half elf.
Je ligt in bed en valt in slaap. Of toch bijna.
Bijna.
Bijna.
Plots besef je dat iets je wakker houdt.
Een geluid. Nachtlawaai.
Het ronkt.
Het draait in het rond.
Je herkent een helikopter.
Nu ben je klaar wakker.
Geldt er geen vliegverbod boven Brussel centrum?
Je denkt aan discussies over nachtvluchten.
Conclusie: het zal wel de politie zijn.
Wat doen ze hier?
Wie zoeken ze?
Een boef?
Nu zaterdag,
Muntplein, 15u.
Wees daar, of wees vierkant 😉
En breng zelf een (zacht) kussen mee.
International Pillowfight
Foto: dipfico
