Tag: vrouwen

Vrouwen in de regiestoel

De wereld bekijken door de ogen van vrouwen, verruimt je blik met 180 graden. Dat is het motto van het filmfestival Dames Draaien / Elles tournent, dat sinds 2008 in de Botanique plaatsvindt. De zesde editie van het festival, van 26 tot 29 september 2013, staat garant voor vier dagen vol ontdekkingen, met ongeveer 30 films en documentaires uit binnen- en buitenland, die nu eens ludiek, creatief, intiem en herkenbaar zijn en dan weer gedurfd, intens, pertinent en verrassend. Heel wat regisseuses zijn aanwezig op de voorstelling van hun film.
Op het programma staat o.a. de documentaire Au-delà des marécages van Françoise Demey, een portret van de Amerikaanse bluesmuzikante Beverley J. Scott, die al jaren in Brussel woont. Chronique Basque is een prent van Marie-Paule Jeunehomme over het dagelijkse, door terrorisme geteisterde leven in het Baskenland. In Jackie van Antoinette Beumer gaat een door twee vaders opgevoede tweeling in Amerika op zoek naar zijn biologische moeder, een rol van Holly Hunter. Keep Smiling van Rusudan Chkonia is een wrange satirische film waarin tien Georgische vrouwen in een tv-programma dingen naar de titel van beste moeder van het jaar.
Het volledige programma vind je op de website. (Alexander Cornet)

 
 

Femma XL lanceert naaisalon

Femma XL is een nieuwe groep in Brussel, voor en door vrouwen die in Brussel wonen. Ontmoeting staat centraal, met een voorkeur voor een mix van stevige gespreksonderwerpen, humor, plezier en ook graag een goed glas. In februari staan er alvast twee activiteiten op het programma:

  • Op maandag 4 februari om 19 u lanceren we ons naaisalon in de Pianofabriek in Sint-Gillis. Je broek laten verstellen of je eerste lapje haken? Ons naaisalon is een plek waar ervaren vrouwen andere vrouwen helpen met naai-, brei-, haak- of verstelwerk. Iedereen brengt haar eigen materiaal mee, er zijn enkele naaimachines ter beschikking. We wisselen tips uit en leren van elkaar bij een lekker theetje of een glas wijn. Ons naaisalon is vrijblijvend open voor alle vrouwen.
  •  Op dinsdag 19 februari om 21 u beginnen we met een danscursus. In een mooie danszaal in de Pianofabriek leren we de beginselen van street dance: fun verzekerd!

Je kunt Femma XL terugvinden op haar eigen drietalige blog of op Facebook. (Kathleen Ghysels)

Matroesjkamania


Is het je ook al opgevallen? Een nieuw street art-fenomeen verovert de laatste maanden Brussel: de matroesjka’s. Ze vallen op door hun omvang (tot 2 meter hoog!) en hun kenmerkende stijl: zwartwitte, dik omrande matroesjka’s of baboesjka’s in combinatie met de meest uiteenlopende thema’s in felle kleuren: bomen, cactussen, een hart, glas, vlammen, tot zelfs Ninja shurikens of werpsters.
De auteur van die werken blijkt Sarah Conti te zijn, een jonge Bergense artieste. Op haar blog beschrijft ze in detail en met foto’s de montage van de verschillende matroesjka’s. In een interview met Skin Artists vertelt ze over het prille begin van haar fascinatie en de betekenis die ze toekent aan de Russische poppen:

In 1989 nam mijn moeder me mee op reis naar Moskou en Leningrad (nu Sint-Petersburg) in Rusland. Matroesjka’s waren hier toen nog helemaal niet bekend en ik ontdekte die mooie poppen daar. Het is voor mij een heel symbolisch object. Ik associeer het met de figuur van de moeder. Jaren later creëerde ik een imaginair universum bewoond door matroesjka’s, het symbool van vrouwelijkheid. Het zijn godinnen, een vrouwelijke aanwezigheid in de straten, zoals Venussen van Willendorf van de 21ste eeuw. Weet je, ik ben een vrouw, dus ik gebruik gewoon een vrouwenfiguur om mezelf uit te drukken. Ik zal die figuur blijven gebruiken, totdat ik niets meer te zeggen heb over wat ik denk over mijn leven en de absurde wereld waarin we leven.

Idee en foto’s: Bastien De Zutter

Meer foto's

Hollaback! roept terug

Ik stond met mijn fiets te wachten aan het licht om over te steken. Achter me hoorde ik een auto aankomen met luide muziek. Terwijl ik wachtte, begonnen die mannen (ik denk dat ze met hun drieën waren) op mij te schelden: “Salope, sale pute!” Uit het niets. Ik bekeek mijn kledij, ik droeg zelfs niets wat men aanstootgevend zou kunnen noemen. (…) Ze scheurden me voorbij en aan de volgende lichten haalde ik hen in en moest weer voor hen aan het stoplicht wachten. Ze begonnen nog heviger te schelden en te roepen en kwamen dichter gereden. Uit schrik ben ik dan door het rood licht gereden, het kruispunt over.

Continue reading