Uitzonderlijk kalme ochtendspits. Geen trein, tram, bus of metro. Verlaten kantoorgebouwen. Het is stil in Brussel als gevolg van de algemene staking. Ben jij op je werk geraakt? Hoe beleef jij deze dag? Lees ook de berichtgeving op Brusselnieuws.
Beste staker,
het is maar beter de moeite, de reden waarom u donderdag staakt. Als u collectief het werk neerlegt en mij en zovele anderen jonge werklustigen in de onderbroek zet, hoop ik dat u echt wel weet waarom u dat doet. Want u maakt het mij niet gemakkelijk.
Ik ben eind 20, net zelfstandige geworden en een dag bewust niet werken staat nog niet echt in m’n woordenboek. Ik ben hard op zoek naar hoe ik mijn leven verder wil uitstippelen en werk daar dag in dag uit als een bezetene aan. Met m’n vriendin droom ik van een eigen huisje. Ik ben een Vlaamse Brusselaar. Ik heb genoeg, maar niet veel meer. Ik ben me bewust van mijn mogelijkheden en klagen staat niet in m’n woordenboek. Al zou ik meer dan reden genoeg hebben om te klagen.
Door een staking rijden er vandaag geen metro’s, geen trams en geen bussen in Brussel. De metrobestuurders legden gisteravond spontaan het werk neer na een incident in metrostation Koning Boudewijn. Een metrobestuurder is na het verlaten van zijn stuurpost achtervolgd door een passagier. Zowel hij als een preventieagent die tussenbeide kwam, kregen vuistslagen. Agressie in de metro is al een tijdje een heet hangijzer. Alle trambestuurders en ook de meeste buschauffeurs sloten zich dinsdagmorgen aan bij de actie van de metrobestuurders. De MIVB meldt op haar homepage dat ze een attest op de site zal zetten voor scholen en werkgevers.
Ik reed vanmorgen zoals gewoonlijk met de fiets naar het werk. Ik zag drommen wandelaars in de Wetstraat tussen Schuman en Kunst/Wet. Er waren ook meer fietsers onderweg en het autoverkeer was , zoals altijd in het spitsuur, erg druk.
Hoe ben jij op het werk geraakt? En heb je begrip voor de actie van de MIVB-werknemers?
Het is blijkbaar staking bij Viage. Het is eens iets anders dan normaal.
Ik merkte deze morgen al dat dranghekkens de toegang blokkeerden, maar tegen deze avond was er een heuse piket-post geïnstalleerd. Compleet met tent en soep en al erop en eraan. De staking begon gisteren, dinsdagavond.
Ik vroeg wat er gaande was. Naar verluidt zijn vorige nacht 2 medewerkers ontslagen ‘om de verkeerde redenen’. Een ander probleem is dat de directie het statuut van de bedienden wil veranderen naar dat van arbeiders. Je zou voor minder gaan staken.
Er zijn weinig plekken in dit land die zo sterk geassocieerd worden met betogingen als Brussel. Eigenaardig, want eigenlijk kan je eender waar betogen. Waarom niet in Zelzate of in Oostkamp? Daar zijn toch ook straten en pleinen? Brussel heeft uiteraard door al zijn hoofdzetels, politieke kabinetten en Europese hoofdfunctie een magnetisch effect op betogers. Natuurlijk speelt ook een praktische gegeven: een centraler gelegen en bereikbaarder stad in België is er waarschijnlijk niet.
Betogingen worden vaak geassocieerd met negatieve gevoelens: frustratie, woede, onbegrip,… maar toch is het ergens fascinerend om zien hoe mensen zich groeperen om samen hun mening te verkondigen. Elk met hun eigen kleine reden en motivatie. Elke minderheid of meerderheid, passeert er de revue: studenten, ambtenaren, extremisten, melkboeren, militairen, dokters, buschauffeurs, boerkadraagsters,… echt iedereen. Je zou een betoging haast als een sociaal hoogtepunt kunnen omschrijven. Uiteraard is een betoging niet altijd peis en vree. Soms gebeurt het dat de gemoederen hoog oplaaien en dat er een ware oorlog ontstaat. Als ordehandhaver moet het op zo’n momenten een kutjob zijn. Al vermoed ik dat sommige agenten misschien ook stilletjes uitkijken naar zo’n moment. De adrenaline-kick moet enorm zijn wanneer men moet chargeren in de frontlinie.