Tag: geweld

Is Brussel onveilig voor holebi's?


Bijna 300 meldingen van geweld tegen holebi’s in Brussel in een jaar tijd. Dat blijkt uit de eerste gegevens van de Bashing app, die vorig jaar werd gelanceerd. Het is duidelijk dat wie zich openlijk durft te outen als holebi nog al te vaak het slachtoffer wordt van verbaal en zelfs fysiek geweld. De Bashing app geeft een eerste, maar zeker geen volledig beeld. Daarom lanceert Steunpunt Gelijkekansenbeleid in samenwerking met UGent een grootschalig onderzoek naar homofoob geweld in Vlaanderen.
Is Brussel écht zo onveilig voor holebi’s? Dat kunnen we enkel te weten komen als we de holebi’s in Brussel kunnen bereiken. De enquête over holebigeweld loopt nog tot en met 30 september 2013. Je vindt ons ook op Facebook en Twitter. (Timothy Puype)

Politiegeweld in Elsene?

Het gebeurde op zondag 23 juni, om 5 u ‘s nachts. De 54-jarige Renate Brantz is op weg naar huis. In de Belvédèrestraat in Elsene ziet ze hoe een twintigtal jongeren na afloop van Fête de la Musique op straat staan. Drie politieagenten sturen hen naar huis omdat de buren klagen over nachtlawaai. Renate Brantz komt tussenbeide uit sympathie voor de jongeren. Ze zegt dat er weinig mensen werken zondag en dat het lang geleden is dat het zo goed weer was. De politieagenten slaan haar prompt in de boeien en ze moet de politiewagen in. Tot tweemaal toe krijgt ze van de agenten een vuistslag in haar gezicht. Ze wordt verdacht van openbare dronkenschap en brengt de morgen in de cel door. Als ze in de taxi haar toegetakelde gezicht in de spiegel ziet, besluit ze naar het ziekenhuis te gaan om de verwondingen te laten constateren. De psychologische schade is nog veel groter:

J’étais très angoissée, je souffrais physiquement et je me sentais terriblement humiliée et totalement démunie en tant que citoyenne, femme, mère, grand-mère et plasticienne.

Haar volledige relaas is op Facebook na te lezen. Maar klopt het met de feiten? De politie geeft geen commentaar. Er loopt een intern onderzoek. Het vermoedelijke slachtoffer heeft klacht ingediend bij comité P en heeft een advocaat in de arm genomen. RTBF en La Dernière Heure maakten inmiddels melding van de zaak. (Ons meegedeeld door Sofie Verhalle)

Hollaback! roept terug

Ik stond met mijn fiets te wachten aan het licht om over te steken. Achter me hoorde ik een auto aankomen met luide muziek. Terwijl ik wachtte, begonnen die mannen (ik denk dat ze met hun drieën waren) op mij te schelden: “Salope, sale pute!” Uit het niets. Ik bekeek mijn kledij, ik droeg zelfs niets wat men aanstootgevend zou kunnen noemen. (…) Ze scheurden me voorbij en aan de volgende lichten haalde ik hen in en moest weer voor hen aan het stoplicht wachten. Ze begonnen nog heviger te schelden en te roepen en kwamen dichter gereden. Uit schrik ben ik dan door het rood licht gereden, het kruispunt over.

Continue reading

Een fluitje van een cent?

Ik ben nu bijna 3 weken overvalvrij. Ik denk niet dat ik echt een trauma aan de twee overvallen heb overgehouden. Een bittere nasmaak des te meer. Blijkt dat mijn wijkagent het niet nodig vindt om alle bewakingsbeelden op te vragen, omdat het gezicht toch niet zo herkenbaar zal zijn. Blijkt tevens dat het feit dat ik mijn verklaring in het Nederlands heb afgelegd en de dader Franstalig is, negatief kan uitdraaien. Als ze de dader al ooit te pakken krijgen, dan kan hij zeggen dat hij zich niet kan verdedigen tegen een verklaring die hij niet begrijpt. De politie heeft ook te weinig geld om een gsm te traceren, of althans ze spendeert er geen geld aan.
Ik besloot de woede hieromtrent te kanaliseren en ben  op cursus zelfverdediging gegaan. Zo bevonden zeven dames, met uiteenlopende achtergronden en motieven zich op een donderdagavond samen in een lokaal in het centrum van Brussel om te leren hoe we ons konden verdedigen tegen aanvallers. Ik wil graag van de gelegenheid gebruikmaken om een aantal tips te delen met de lezers:

  • de adamsappel: hiervoor heb je niet eens zoveel kracht nodig, een welgemikte mep kan ervoor zorgen dat de aanvaller KO is.
  • de oren: doe je handen in een soort van schelpen en sla hiermee keihard op de oren en hierdoor zal hij zijn evenwicht verliezen.

Continue reading

Leven en onmacht in Brussel

Ik deel dit verhaal even met de wereld, uit woede en uit onmacht. Omdat Brussel zoveel potentieel heeft, omdat wij mensen zoveel potentieel hebben, omdat dit niet meer mag gebeuren…
Vorige week, van zondag 12 op maandag 13 juni, is Bart (mijn vriend) slachtoffer geworden van zware agressie. Niet omdat hij zelf ruzie zocht, niet omdat hij een dure telefoon in de hand had en ook niet omdat hij zich op late uren in onveilige buurten bevond. Bart is aangevallen omdat hij homo is. En omdat hij met een vriend over straat liep aan wie je – in tegenstelling tot Bart – duidelijker kan zien dat hij homo is. En de groep die Bart tegenkwam vond dat dit niet kon. Zij vonden dat zij hier niet op moesten kijken en dit niet konden tolereren.

Continue reading

Kalashnikovs in de blogosfeer

Kijk, kijk! Bij Pietel: een ganse discussie over onze hoofdstad in de Vlaamse blogosfeer.
Met quotes als daar zijn:

Het probleem is dat we Brussel als een probleem zien. En niet als een oplossing. (klink mélo hé) Wij Vlamingen drukken Brussel niet aan het hart. En de Walen eigenlijk ook niet. Of dacht u dat u alle Franstaligen in België over één kam kon scheren? Brussel wordt geplet tussen het Vlaamse en Waalse gewest/gemeenschap en gekleineerd door de Federale overheid. Iedereen wil een stukje, zegt wat wel en niet mag, maar vertikt het om er deel van uit te maken.

en…

We gaan met Brussel nooit ergens komen als we de stad niet graag gaan zien, in onze harten sluiten en er ons om bekommeren. Wat moeten we echter aanvangen met al die werkloze jongeren, donkere kerels en bijhorende miserie? Hoe zorgen we er voor dat het Nederlands spontaan door heelder wijken klinkt. Wat doen we met die lelijke kantoorgebouwen, de auto-aders doorheen de stad en smerige straten?

En daar dan commentaren op over dat Nederlands en over het-er-ooit-nog-gewoond-hebben enzo! Doe gerust daar mee… jullie hebben ook zeker een mening.

Brussel: Zero-Nul

Het is de laatste tijd allesbehalve een goednieuwsshow voor Brussel. Een resem van gebeurtenissen kleurt de nationale berichtgeving over Brussel gitzwart: rellen, overvallen, geweld, achtervolgingen, moorden, onrust, vernielingen,…
Toen ik 10 jaar terug in Brussel kwam wonen waren die zaken er ook, maar in mindere mate en meestal ver van mijn bed. Momenteel is het verontrustend dat de onveiligheid dichterbij komt. De vernoemde plekken in het nieuws ken ik. Ze liggen vlakbij, om de hoek of ik ben er onlangs nog gepasseerd. Nog directer: gisterenmorgen stond ik op en zag dat er was ingebroken in 5 auto’s, de week ervoor een inbraak met geweld bij een vriend. Ja zelfs één van mijn favoriete cafés wordt afgeperst in ruil voor ‘beveiliging’. Zo komt de (georganiseerde) criminaliteit wel héél dichtbij.
Brusselaars zijn, denk ik, wat gewend en gaan onder dit alles gelaten hun gangetje. En op zich heb ik ook géén schrik, het is vooral frustratie. Het alles-kan-en-mag-effect uit zich vaak in kleine dingen. Van de hierbij gepaarde arrogantie moet ik kokhalzen. Het enige waarvan ik schrik heb is hoe het verder zal evolueren, hoe mijn kinderen in Brussel zullen opgroeien en hoelang ikzelf gelaten kan blijven. Uiteraard moet je alles in perspectief zien en heeft Brussel ‘gelukkig’ veel meer te bieden dan frustraties alleen. Ik vermoed dat de meeste Brusselaars zich daaraan ook optrekken.

Continue reading