Author: Detender

Bruxelles / Brussel 1946 – 1956

Dit artikel verscheen eerder alhier
Cas OorthuysBrussel is mijn ding. En het gaat vooruit, me dunkt. Tal van stadswijken worden heringericht. Men beseft blijkbaar dat het meer dan tijd wordt om de glorie van weleer te herstellen. Nu nog hopen dat de overheid kiest voor een aantal landmarks want op de bollen-van-mijn-bobonne na zijn er geen. Als het een beetje meezit is de stad tegen 2025 incontournable.
Ooit moet het hier al bijzonder hip geweest zijn. In het Museum van de stad Brussel, beter bekend als het Broodhuys, loopt momenteel een tentoonstelling met foto’s van de Nederlander Cas Oorthuys. De naoorlogse jaren (1946 – 1956) blijken een bijzonder frivole periode geweest zijn. Niet te verwonderen. De oorlog was (net) achter de rug en er kon weer gefeest worden. En feesten deed men graag in Brussel.
Het maakt me een beetje nostalgisch.
Jos Vandenbreeden & Wynand Plaizier, “Cas Oorthuys, bruxelles / brussel, 1946 – 1956″, Plaizier, 2012
Fototentoonstelling Cas Oorthuys, bruxelles / brussel, 1946 – 1956, Museum van de Stad Brussel, Grote Markt Brussel, nog tot 31.12.2012

binnengluren


Ik hou er van om tijdens het vallen van de avond op stap te gaan in één van die residentiële buurten van Brussel. Wanneer het net niet donker is en mensen het thuis gezellig maken. Ze komen thuis van werk, koken, zetten televisie aan, … en schakelen over op het avondritme. Daar waar het licht brandt, weet je dat men op het nieuwe ritme is overgeschakeld.

Continue reading

Bekende gezichten

chignon
Vandaag de metro genomen. Een dagje vakantie en teveel (kerst)volk in de stad. Alhoewel de auto regeert, is op zo’n dag de metro een stuk makkelijker.
Als ik me niet vergis telt Brussel zowat één miljoen inwoners. Voeg daar nog een paar honderd duizend pendelaars aan toe en je komt uit bij héél veel volk. Lekker anoniem, denk je dan. Met een beetje geluk kom je niemand tegen en ga je op in de grootstad. En toch kom je vaak gekende gezichten tegen. Mensen die je niet kent, maar die op één of andere manier toch opvallen. Door hun gezicht, hun gedrag, hun houding,… Mensen die je van toeten noch blazen kent, maar toch herkent.

Continue reading

De bollen van mijn bobonne


Zonet reed ik op de grote ring van Brussel. Voor wie het belang heeft, de buitenring. Tegenwoordig is het om 17.00 uur al donker. En toch, meer dan ooit, daar stonden ze : de bollen van mijn bobonne(*). Ze hebben het de laatste jaren zwaar te verduren gehad, maar de plastische ingreep doen ze weer schitteren als nooit voorheen. En sinds deze week worden ze ook verlicht. Als Brusselaar, ben ik fier op die bollen van mijn bobonne.

Continue reading