We hebben een stationsplein!
Brussel Centraal is het treinstation dat ik het meest gebruik. Sinds kort heeft dat een écht plein, een centraal station waardig. Enkele beelden.
Het plein is een grote, lege steenvlakte omringd door een metalen cirkel die vertrekt en eindigt bij de knappe stationsluifel die Horta ontwierp.
Een en ander heeft als gevolg dat je met de auto niet meer door de Keizerinlaan kan rijden. Fietsers mogen wel door, al zijn er op dit moment nog geen wegmarkeringen, dus dat betekent wildrijden. Zo veroveren de voetgangers weer een beetje meer van het stadscentrum voor zich.
Aan de ene kant van de Keizerinlaan komen nog bomen (in het najaar), aan de andere kant staan reuzepotten met tamelijk kleine planten. Toch in verhouding tot de pot. Hopelijk groeien die snel, want nu is het geen zicht. Zeker niet omdat een tagger ze al gevonden heeft.
dM3
f* taggers!!!
Huug
Say no more: f*cking taggers. Opsluiten en de sleutel wegsmijten.
Bart
Wil er iemand wedden hoe lang het duurt dat die pilaren worden getagd? Of een wildplak van affiches of stickers krijgt?
Tagging wordt niet opgevolgd in Brussel. Ik kan hier een link geven naar een forum waar jongeren trots uitpakken met hun werk en je kan afleiden dus wie er wat waar deed; Politie heeft er geen interesse in. Er is een cel tagging, ze werkt gewoon enkel bij ‘op heterdaad betrappen’. Jammer genoeg zijn de taggers net iets sneller/slimmer
Brusselblogt » Blog Archive » 2010: een terugblik
[…] Het plein is een grote, lege steenvlakte omringd door een metalen cirkel die vertrekt en eindigt bij de knappe stationsluifel die Horta ontwierp. Een en ander heeft als gevolg dat je met de auto niet meer door de Keizerinlaan kan rijden. Fietsers mogen wel door, al zijn er op dit moment nog geen wegmarkeringen, dus dat betekent wildrijden. Zo veroveren de voetgangers weer een beetje meer van het stadscentrum voor zich. (We hebben een stationsplein!) […]