Witte vuilniszakken zijn op sommige plaatsen in Brussel schaars goed geworden. Ze zijn niet meer voorradig in de winkel, zoals blijkt uit de onderstaande foto van Thijs van een leeg rek in de Carrefour. Het is geen alleenstaand geval. Bart Dujardin uit Etterbeek meldde in de Facebook-groep over Dirty Brussels dat hij en enkele buren sinds een week geen witte vuilniszakken meer vonden in de gemeente. Hij behelpt zich door er een aantal te lenen, maar andere bewoners zetten nu plastic zakjes buiten. Schepen Elke Roex liet weten dat er in Anderlecht wel nog officiële restvuilniszakken te krijgen zijn en ook uit Molenbeek en Sint-Agatha-Berchem kwamen geruststellende reacties. Kan jij nog ergens witte vuilniszakken kopen?
Pierre Sommereyns maakte een fietstochtje door Molenbeek met een fototoestel in de aanslag. Een kwartier later al oogde zijn oogst rijkelijk. Helaas geen sfeerbeelden die de titel Métropole Culture 2014, toegekend door de Federatie Wallonië-Brussel, eer aandoen. Integendeel, de straten worden geteisterd door zwerfvuil. Alsof niemand geeft om de publieke ruimte en laksheid en onverschilligheid regeren. Is het vechten tegen de bierkaai? De Facebook-groep Dirty Brussels, die het probleem sinds 2011 aan de kaak stelt (BrusselBlogt publiceerde de open brief van initiatiefnemer Tom Pintens), telt inmiddels 2.408 leden.
In de bus zat een briefje van de vuilnismannen die het selectieve afval ophalen. Ze komen binnenkort langs om prettige feesten te wensen en hopen op een milde bijdrage. Een foto moet bewijzen wie ze zijn, zodat je niet je geld geeft aan oplichters die zich uitgeven voor vuilnismannen. Een tweetalig briefje was het, maar zoals wel vaker het geval is in Brussel, gaat het Nederlands compleet de mist in.
Alleen al de titel in blokletters ‘Aandacht aan de bedriegers!’ boven de foto van de drie geeft de indruk dat je naar een robotfoto zit te kijken van voortvluchtige criminelen. Het trouwe team van het selectieve afval werd kortweg een ‘selectief, trouw team’ en langskomen om u te wensen werd ‘u voor bij gaan wensen’. De slotzin is zelfs onbegrijpelijk zonder Franse vertaling. Refaire en référer zijn door elkaar gehaald, zodat ‘Référez-vous à la photo’ vertaald is als ‘U heft de foto’s opnieuw zal maken’. Waarvan akte.
PS In een antwoord op een parlementaire interpellatie van Els Ampe zei de toenmalige staatssecretaris van Openbare Netheid Emir Kir in maart 2012 dat het een oude traditie is dat de Brusselse vuilnismannen een nieuwjaarsfooi vragen. Ze mogen dat doen onder bepaalde voorwaarden: ze moeten zich identificeren, het mag enkel tussen midden december en midden januari en het al dan niet geven van een fooi mag geen enkele invloed hebben op de kwaliteit van de geleverde diensten. Mensen zijn niet verplicht om een fooi te geven.
(overgenomen van Embellir Bruxelles op de Facebook-groep Open letter to all BP’s (Brussels Politicians): Clean up our city!)
De wijk van het Zuidstation: een catastrofe en een schande die blijft duren! Weet u hoeveel toeristen (Duitsers, Engelsen, Fransen, Nederlanders etc.) er in Zuidstation uitstappen en naar het stadscentrum wandelen? Kent u het ontluisterende spektakel waaraan ze nog altijd worden blootgesteld?
illegale containers
overvolle vuilnisbakken
overal zwerfvuil op de publieke weg
een groeiend aantal satellietschotels aan de gevels – iets wat ik geen enkele binnenstad van een hoofdstad zie (niet te vergeten de elektrische kabels die ook aan de buitenkant hangen, bv. van de derde naar de tweede verdieping)
Wauw, een indrukwekkend beeld van de hoofdstad van Europa! Une honte, a shame, een schande! Het is daarom hoogtijd voor strenge repressie. De vriendelijke, bescheiden en onschuldige preventie is op haar grenzen gebotst.
Volgens een studie van de Europese Commissie uit 2009 is Brussel een van de vuilste steden in Europa. Maar liefst 72% van de ondervraagde Brusselaars is het er eerder niet of helemaal niet mee eens dat Brussel een propere stad is. Slechts 5 van de 75 onderzochte steden doen het nog slechter: Palermo, Boedapest, Sofia, Athene en Boekarest. Waarom is de hoofdstad van Europa zo’n smeerboel?
Helena de Groot heeft een Engelstalige radiodocumentaire gemaakt waarin die vraag wordt onderzocht. Ze vertrekt van de constatering dat zelfs een vluchteling uit Kandahar gechoqueerd is door het vuile karakter van de stad. Alsof vrijheid ook geldt voor afval dat mag blijven liggen waar het ooit gelegd is. In boeiende getuigenissen van stadsbewoners raakt de documentaire diverse pijnpunten aan: armoede en achterstelling, cultuurverschillen, verwaarlozing van de publieke ruimte, anarchistische laisser-faire-mentaliteit, gebrek aan visie van het beleid, complexe verdeling van bevoegdheden. Uit Schaarbeek is te horen dat educatie en repressie bij de bevolking, motivatie van het schoonmaakpersoneel en een doortastend en consequent beleid kunnen bijdragen tot een oplossing van het complexe probleem. Waarop de radiomaakster de bal terugkaatst naar ons allemaal: “Doen we er alles aan wat we kunnen om van Brussel onze stad te maken? Laten we de stad onze liefde betuigen!”
De eerste episode van Why is Brussels so dirty? is gratis te beluisteren en te downloaden op de website van Helena de Groot en op iTunes. Een aanrader!
(Foto:Brabantwijk Bouge op Open letter to all BP’s (Brussels Politicians): Clean up our city!)
Met de nodige barnumreclame kondigde Net Brussel aan dat het vanaf 1 april wekelijks tuinafval zou komen oppikken. Op de website kan je zien wanneer je je groene zakken het best buitenzet. Bij mij zijn ze tot nu toe tweemaal geweest. De andere keren moest ik telkens bellen en klacht indienen bij Net Brussel voor een extra ophaling. Nu vind ik in de winkels nergens meer die groene zakken. Dat ruikt naar voorbedachte rade of ben ik paranoïde? Wie heeft er nog slechte ervaringen met de groene zakken en wat gaan we eraan doen? (Peter Wouters)
Brussel en z’n afval het blijft een apart verhaal. Toen Tom Pintens hier een paar weken geleden een open brief lanceerde leek er op het eerste zicht niemand van wakker te liggen. Een zoveelste klaag en zaag brief? Veel mensen herkenden zich echter wel in zijn verhaal en het schrijven bleek heel wat Brusselaars te beroeren. Kort na het publiceren had de bijhorende Facebookgroep al snel honderden leden. De vele fotobijdrages deden de wenkbrauwen fronsen, ook bij de vrienden van de pers. Een klein mediastormpje ontstond zowaar en bijgevolg piekte het ledenaantal nog harder. Het was daarnaast verbazend om zien hoe de media het verhaal gretig overnamen. De bedenking hierbij maken dat de media haast dankbaar waren dat ze iets negatiefs over Brussel konden brengen zou wat te zwartgallig zijn, maar een drift naar sensatie leek af en toe de kop op te steken.
Ik vraag me trouwens af welk beeld de gemiddelde Vlaamse kijker nu over Brussel moet hebben. In elk geval staat het vast dat heel het vuilnisprobleem weegt op een stad als Brussel. Niet enkel lijdt haar imago schade, maar de mentaliteit onder de Brusselaars wijzigt in de negatieve richting. Ik betrap me er zelf vaak op dat ik meer en meer wen aan de hopen rommel en sluikstort. Is gewenning misschien het ideale lapmiddel om frustraties uit de weg te gaan? Ach, géén idee. En eigenlijk moeten we het vuilnis niet verwijten dat het er ligt, maar veel eerder de mens die het er komt storten. Ik vraag me af wie zich daar nu mee bezig houdt. Beeld je in dat je ‘s nachts om 4 uur opstaat om samen met een kameraad een oude kast/frigo/whatever te gaan dumpen. Een mens moet eigenlijk al behoorlijk fanatiek zijn om zich daar mee bezig te houden. Een zeker respect hiervoor! En vandaag is het cynisch genoeg “Dag van de Netheid” in Brussel. Op de site van Stad Brussel wordt dit evenement als volgt omschreven: “Tijdens één dag in de lente roept de Stad Brussel de inwoners op om aandacht te hebben voor de netheid in hun straten. Die ‘Dag van de Netheid’ moet van Brussel een blinkende stad maken.” Zoals iedereen weet trekt Brussel al enkele jaren de kaart van sensibilisering… Werkt dit? Nee. Straks maak ik een kleine tour door mijn wijk en ben er haast zeker van dat de straten er niet spik en span zullen bij liggen. Het enige wat ik voorlopig kan doen is mensen zoals Tom aanmoedigen: Tommeke Tommeke ga ervoor!
