Author: Wouter Vangelwe

Schaarbeek : speelkasteel onder vuur?

Elize (met hulpwieltjes) en Nats (zonder) fietsten die zondagmorgen gezwind door het Josaphatpark. De parkieten krijtten in de bomen (tja, wat voor ‘n lawaai maken die brusselse grasparkieten?) en de konijntjes keutelden lustig in het dauwfrisse gras. De haan zat achter een paar frigide kippen aan en de ezel -wiens naam mij nu even ontsnapt- mijmerde bij het zien daarvan gelaten over de (on)zin des levens. De zon barstte uit haar voegen en warmde gemoedelijk mijn glimmende schedel op. En na al die jaren tintelde nog steeds dat tikkeltje trots omdat ik die knappe griet aan mijn zij de mijne mag noemen (niet luidop natuurlijk -kwestie van de haan niet te bruskeren)
“Vader, mogen we naar het speelplein?”
“Da’s de bedoeling, zoon.”
“Joepie”
Vreugde, plezier en jolijt alom -behalve misschien voor de eerder vermelde kippen. Deze dag kon niet meer stuk.
Het speelkasteel ; strikt verboden toegang !
Wat niet van het speelkasteel, pronkstuk van het speelpleintje aldaar, gezegd kan worden.

Continue reading

20 juli 2005 : recordpoging gelukt?



20 juli 2005 : de kleinste fanfare ter wereld?

Originally uploaded by wouter vangelwe.


De Koninklijke Muziekkapel van het Heilig Hart en de Zalige Hersenen van St Odomarus a/de Maas was voltallig aanwezig te Brussel bij de poging die aldaar werd ondernomen de grootste fanfare aller tijden op de been brengen. Hun motto getrouw: “tout les petites morsures aident”…

De commissaris-afgevaardigde van het Guinnessbook of Records liet in de wandelgangen verstaan dat dit ensemble wellicht een greep kon doen naar het record “de kleinste maar toch volledige fanfare ter wereld”. Meer vergelijkend onderzoek zal dit moeten uitwijzen. De commissaris-afgevaardigde verheugde zich erover dat de Koninklijke Muziekkapel van het Heilig Hart en de Zalige Hersenen van St Odomarus a/de Maas het onderscheid tussen een fanfare en een harmonie wist te maken….

Uw dienaar,

Wouter Vangelwe

20 juli 2005 : recordpoging : Mislukt !!



20 juli 2005 : recordpoging

Originally uploaded by wouter vangelwe.


De poging om op woensdag 20 juli de grootste fanfare aller tijden op de been brengen is enigszins falikant afgelopen. Dat in plaats van de verhoopte 11.159 slechts een paar duizenden muzikanten naar Brussel zijn afgezakt, is wellicht nog het minste erge. Het niet nauw nemen met de term “fanfare” daarentegen, vinden wij uitermate onduldbaar. Het kleinste kind ( en mogen we daar ook onze Vorst niet toerekenen die dit melomane evenement met zijn aanwezigheid sierde?) weet dat een fanfarekorps bestaat uit “leden die ALLEEN koperen instrumenten en slagwerk bespelen” (sic Van Dale). O gruwel, als we dan tussen het geschal van trompetten, klaroenen, bugels, trombones, tubas en bombardons tot onze opperste verbazing onbeschaamde klarinetten; dwaze dwarsfluiten en -godbetert- zelfs een fagot op ons netvlies voelden branden.
Recordpoging mislukt bij gebrek aan kennis(een beetje zoals een 100meter loper zich op de startlijn met een polsstok zou aandienen)…

Uw dienaar

Wouter Vangelwe

Brusselse kantjes

Waarom het justitiepaleis (gallicisme, trouwens, moet zijn : gerechtsgebouw) met een koepel werd bekroond en niet met een piramide, zal velen onder jullie nachtenlang door het hoofd gespookt hebben. En “wie -the f..- is Henri Villard?” of “heeft den Deschanel echt zelfmoord gepleegd of is die gewoon ladderzat uit de trein gevallen?” zijn vragen die menig Brusselaar zich omzeggens dagelijks stelt. En heeft Beyaert met “de ambacht van de drie gekroonden” en zijn pronkplaats op de Kleine Zavel (rechts van de linker ingang, kant Regentschapsstraat – als ik me niet vergis) een diepere bedoeling gehad? Zuchtend blijven we hierop het antwoord schuldig….
U kent toch ook zo’n plekjes in Brussel – het kan een standbeeld zijn, een gedenkplaat, een straatnaam, een halfvergane tekst op een blinde gevel,..om het even wat- : vaak komt u er langs, en telkens weer is het u die fractie van een overdenking waard. Zo van die kleine speldeprikvraagjes die niet zelden aanvangen met “tiens”:
tiens,waarom?
tiens,waarom hier?
tiens, waarom toen ?
tiens, waarom nu?
tiens, wie zou dat kunnen zijn?
tiens, en hoe is dat nu zo gekomen?
Uw leven heeft u er niet voor veil maar toch… Het knaagt. En het blijft knagen…
Maar -beloofd- er komt beterschap. U brengt de raadselen aan -ik heb er zelf ook wat in voorraad-en samen , lieve lezer, gaan we ze ontsluieren …
Enfin, we gaan proberen (terwijl Elize (4) enerzijds aan mijn elleboog om een snoepje zeurt en Nats (6) anderzijds dringend mijn gezelschap behoeft om een rups te bewonderen). We gaan proberen…
Uw dienaar,
Wouter Vangelwe