Tag: muntschouwburg

Wat blijft

Welke herinneringen koester je voor de rest van je leven? De eerste kus met je geliefde, de geboorte van je kinderen, momenten van geluk, zorgeloosheid, verbondenheid en voldoening? Brussel Is en BrOes, het expertisecentrum voor dementie in Brussel, gingen op zoek naar dierbare herinneringen voor Music for Life, de actie van Studio Brussel die dit jaar aandacht besteedt aan dementie. De herinneringen, die verzameld werden via Facebook en op straat, werden overgeschreven op kleurrijke post-its, die zondag op de zuilen van de Muntschouwburg gehangen werden. Een onvergetelijk monument voor de 165.000 mensen in ons land die lijden aan dementie. (Bram Hermans)

Tussen Mortier en Goethe

Gerard Mortier was deze week nog eens in Brussel te beleven. Van 1981 tot 1991 was hij opera-intendant van de Muntschouwburg. Na omzwervingen in Salzburg, het Ruhrgebied en Parijs is hij nu directeur van het Teatro Real in Madrid. Maandag nodigde het Goethe-instuut hem uit voor een gesprek over zijn Duitsland. De 68-jarige Gentenaar toonde zich ook in het Duits als een onvermoeibare spraakwaterval, een bevlogen muziekliefhebber, een Europese denker en een beschavingscriticus.
Zijn kennis over de opera heeft Mortier naar eigen zeggen volledig aan Duitsland te danken. De interesse heeft hij meegekregen van zijn ouders, een bakkersechtpaar. Als jongeman al spelde hij het vakblad Opernwelt uit. Hij herinnert zich nog goed dat hij in Keulen naar zijn eerste opera, Die Frau ohne Schatten van Richard Strauss, ging. Na zijn aanklacht over het Gentse operabeleid in 1970 was hij  achtereenvolgens artistiek directeur in Düsseldorf (1972-73), Hamburg (1973-77) en Frankfurt (1977-79). Van 2002 tot 2004 was hij de eerste intendant van de RuhrTriennale. Enkel in Berlijn kon hij geen voet aan de grond krijgen. Drie maal liepen de besprekingen spaak.

Continue reading

Dixit: hier drinkt men geuze

Brussel trekt steeds weer nieuwe buitenlandse gasten aan. Sommigen blijven er jarenlang wonen en werken. Zoals deze wereldberoemde Franse artiest, die in de buurt van de Munt stootte op een café met een opvallende naam. Wie is hij?

Ik kom in Brussel aan, honderd jaar geleden, of misschien wel eergisteren. Die vreemde stad Brussel, dood en levend, haven zonder zee, vloeibaar zonder rivier en mooi zonder schoonheid. Een stad… nu ja… wat weet ik er ook van? Ik houd ervan… misschien… straks… (…) Al in de eerste dagen trekt een plaats mij bijzonder aan, direct achter de Muntschouwburg, een oud café, overladen met panelen en troebele spiegels, waarvan de naam mij pseudo-erotisch-gotisch in neonrode letters tegemoet schreeuwt: La Mort subite. Ik stap binnen. Hier drinkt men geuze. Een verre Germaanse verwant van het bier, dat van smaak herinnert aan een licht schuimende cider en het hoofd ietwat licht maakt zonder op de maag te liggen. En de ware gasten doen zich te goed aan boterhammen, genoemd 1900: smeerkaas met mierikswortel op bruin brood, afgewerkt met een klein beetje sjalot en kruiden.

Lees verder voor de oplossing.