De mensen van België

In het vijfde leerjaar deelde ik in Sint-Niklaas de schoolbanken met Saïd. Wat ik me nog van hem herinner, is zijn donkere krullenbol en zijn kennis over de wondere wereld van de seksualiteit. Ik wist nergens van: thuis en op school was het thema taboe, internet bestond nog niet, de besmuikte pornoboekjes van mijn broer verschaften weinig inzicht. Saïd wist het antwoord op mijn prangende vragen. Zijn anatomische kennis demonstreerde hij tijdens de tekenles door een douchende vrouw te schetsen. De leraar was woest toen hij het zag en stuurde hem prompt naar de directeur. In het middelbaar had ik geen klasgenoten meer van Marokkaanse origine.
Saïd verdween uit mijn leven, maar de Marokkanen in België zijn gekomen om te blijven. Nochtans was het oorspronkelijke plan van de eerste generatie migranten om in het verre Europa genoeg geld te verdienen om een beter leven in het thuisland te kunnen leiden. Vijftig jaar geleden, op 17 februari 1964, ondertekenden België en Marokko een bilateraal akkoord over de tewerkstelling van Marokkaanse gastarbeiders in de steenkoolmijnen. De tentoonstelling Nass Belgica in de Botanique is gewijd aan diverse facetten van de Marokkaanse migratie in België. Ze toont kunstwerken, getuigenissen, historische verhalen, beelden van gisteren en vandaag, krantenknipsels, filmfragmenten.
