Het is de tijd van de jaaroverzichten. Ook BrusselBlogt kijkt terug op een gevuld jaar met veel bijdragen over uiteenlopende onderwerpen. Een terugblik op 2013 in citaten uit onze artikels. Vandaag het derde en laatste deel.
September
Hopelijk wordt het Muntpunt een succes. En niet enkel een thuis voor Nederlandstalige Brusselaars. Maar een plek waar iedere Brusselaar zich thuis kan voelen. Ongeacht taal of achtergrond. (Muntpunt is niet zomaar een bib)
Het witte laken is geen teken van overgave, maar een actie voor minder auto’s, meer groen en zuivere lucht. De Brusselse actie Witte lakens / Draps Blancs roept politici op om het probleem aan te pakken door bijvoorbeeld doorgaand autoverkeer in Brusselse woonwijken zo veel mogelijk te weren. (Hang het witte laken uit!)
Pop-uprestaurants zijn in. Ze lokken de hippe consumenten, die altijd op zoek zijn naar nieuwigheden, en genereren heel wat media-aandacht. Door hun tijdelijke karakter sluiten ze aan bij de trend van de eventbeleving. Ze zijn vaak exclusief, hetzij door de onverwachte locatie, hetzij door het tot de verbeelding sprekende menu en de medewerking van topkoks. (Pop-uprestaurants in de lift)
Ze zegt dat ik een aardige glimlach en iets kunstigs over mij heb. Ik bedank haar en ben benieuwd naar waarom ze dat laatste zei. “Omdat jij veel absorbeert. Teken of schilder jij misschien?” “Ik schrijf heel graag”. En waarschijnlijk ook iets over deze ontmoeting, over uw glimlach en de gedachte die erachter zat, denk ik, terwijl ik opgewarmd de tram uitstap. (De gedachte die erachter zat)
De buurman glimlacht: “Madame, ge moet gewoon uw ruit laten openstaan, en ook laten zien dat er niks in uwe koffer zit.” Hm, ik fantaseer over stroomschokken en kleefklinken en zet de rest van mijn lange reis in gang. Tot vanavond, liefste Brussel. (Het regent glasscherven in Saint-Josse)

Het is de tijd van de jaaroverzichten. Ook BrusselBlogt kijkt terug op een gevuld jaar met veel bijdragen over uiteenlopende onderwerpen. Een terugblik op 2013 in citaten uit onze artikels. Vandaag deel twee.
Mei
Het is dinsdagochtend, 7 mei, 5.25 u. Op een gemiddeld tijdstip als dit, heb ik de gewoonte te slapen. Niet alleen omdat de massa het doet en ik een kuddedier ben, maar ook omdat mijn slaapnoden nogal groot zijn wegens een eigenzinnige lever. Vandaag wordt mijn slaapdrang nog eens extra versterkt door een deadline voor school en nog massa’s werk in het verschiet. Maar ik lig wakker en besef dat ik het alwéér vergeten ben, het aantal brievenbussen. (Open brief aan de Zennestraat 18)
Nog diezelfde avond word ik beroofd van mijn portefeuille. Arm, maar een illusie rijker: overal schuilt het kwaad. Zelfs in onvermoede onschuldige dorpjes huist de duivel. (Brussels by valavond)
Heel wat jongeren, jonge gezinnen en kwetsbare mensen staan te popelen voor een betaalbare woonst in Brussel, maar worden door de hoge huur- en koopprijzen afgeschrikt of weggeduwd in appartementen nauwelijks die naam waard. Inmiddels zien zij talloze panden verkrotten, terwijl het aanbod aan kantoorgebouwen de markt overspoelt. Bovendien loopt de wachttijd voor een sociale woning op tot ruim 10 jaar, waardoor een grote groep mensen zich zelfs niet meer inschrijft. (De stadskanker genaamd leegstand)
In Ten Weyngaert, De Markten en Essegem kun je terecht voor een basiscursus naaien. Ook enkele naaicafés en naaiateliers hebben in Brussel hun deuren geopend. Gedaan dus met het geitenwollensokkenimago. (Rock’n’Roll naaien met Madeleinekes!)

Het is de tijd van de jaaroverzichten. Zo pakt TVBrussel uit met een internationale terugblik op het afgelopen culturele jaar. Ook BrusselBlogt kijkt terug op een gevuld jaar met veel bijdragen over uiteenlopende onderwerpen. Een terugblik op 2013 in citaten uit onze blog. Vandaag deel een.
Januari
Dit is het uur van het Flaneren, enkel maar Grandeur, Klasse, Respect, Stijl. Zelfs een windje is welriekend in de gewijde Galeries op deze zondag in het prille voorjaar. Ook de avond aarzelt. (Zomaar een zondag in de Galeries)
Mensen naderen schoorvoetend voor een ontmoeting met Amos Oz, zijn woorden galmen in de magische studio Vier, zacht als mos maar de scherpe r van Hebreeuws. Het gaat over ‘sharing loneliness’, over ‘curiosity’, over hoe hij als kind droomde ooit een boek te worden. In het cafetaria de klarinet van Benny Goodman. Beneden spelen duiven met de vlokken. Ik wou dat ik een vers was. (Writer in the snow)
Brussel is na al die jaren “mijn stad” geworden, hoewel ik nog veel moet ontdekken. Ik ben trouwens dol op dat idee. Ik hou van de vriendelijkheid van de mensen, het kosmopolitisme, de menselijke dimensie, de kwaliteit en de zachtheid van het leven, de nabijheid van andere Europese steden. Op sommige dagen verafschuw ik de grauwe hemel, maar sinds ik foto’s maak, veel minder, omdat wolken en regen fotogeniek zijn! (Brussel my belle).
Februari
eenmaal boven draai ik de grote molen
en steek aan de Kleine Zavel de handen
in de lucht – jij zal pas veel later stranden
(Voor Richard, de nieuwe Brusselaar)
Gezien in Vorst op 10 februari 2013. De gevelkerstman hangt er nog altijd. Moet de kerstman misschien ook langer werken dan vroeger of is het gewoon het hele jaar door Kerstmis? (Kerstman klopt overuren)