dEUS in de AB
Vanavond vond het eerste van drie concerten plaats van dEUS in de Ancienne Belgique. De drie concerten waren al sinds juni uitverkocht, en dEUS bewees dat dat niet onterecht was.
De hoofdmoot van het concert bestond uiteraard uit songs uit de nieuwste Pocket Revolution cd (hoogtepunten waren wat mij betreft de titeltrack, Bad Timing, The Real Sugar en If you don’t get what you want), maar die werden uiteraard afgewisseld met de publiekslievelingen van eerdere cd’s, zoals Instant Street, Fell Off The Floor Man, Suds & Soda en andere Roses. Gitaristen Tom Barman en Mauro Pawlowski (die overigens opvallend enthousiast werd be-applaudisseerd) speelden bijwijlen op de rand van de pijngrens in een set waarin stevig werd uitgerockt.
Fantastisch concertje, waarnaar het terecht lang uitkijken was. Op 1 maart 2006 krijgt u een nieuwe kans in Vorst Nationaal, wees er tijdig bij deze keer (voorverkoop via FNAC en Go for Music, start nu donderdag om 9 uur).
Jyves
Super inderdaad 🙂 Brussel.rockt.be!
Frank
Ben jij de jyves van de dEUS-website? 😉
Jyves
Maaah, ja, dat klopt.
Brussel.blogt.be » dEUS tweemaal in Vorst
[…] 3) Het concert Het is de natte droom van elke Belgische artiest een zaal zoals Vorst Nationaal minstens eenmaal uit te verkopen. Ik kan voor de vuist weg slechts Will Tura en Novastar opnoemen, die het dEUS hebben voorgedaan. Tom Barman en de zijnen waren dan ook gekomen om er duidelijk van te genieten. Zoals reeds in oktober, tijdens de drie AB-concerten, duidelijk werd is deze bezetting de sterkste die dEUS ooit gekend heeft. Van de originele groep zit buiten Barman enkel nog violist/toetsenist Klaas Janzoons in de groep, de vervangers voor legendarische voorgangers als Stef Kamil Carlens (nu Zita Swoon), Rudy Trouvé (bekend van te veel groepjes om hier op te noemen), Craig Ward (The Love Substitutes) en Danny Mommens (Vive la Fête) kwijten zich verrassend sterk van hun taak. Uiteraard is vooral de komst van gitarist Mauro Pawlowski (Evil Superstars, The Grooms, Mitsoobishy Jacson to name but a few) een verrijking, ook de minder bekende Alain Gevaert (bas) en Stefan Misseghers (drums) zijn zeer goeie muzikanten. Opvallend was dat de groep nog beter op elkaar was ingespeeld dan vorig jaar in de AB, vooral woensdagavond droop het spelplezier eraf. De hele show liep op wieltjes voor de groep, die opvallend meer oudere numers in de set had verwerkt, ten koste van enkele songs van de recentste cd Pocket Revolution. Zo waren Via, Put the Freaks Up Front en (vooral) Hotellounge weer van de partij. Deze laatste op verzoek van de fans, die het nummer via het dEUS-forum hadden verkozen tot de song die dringend weer op concerten gespeeld moest worden. Hoogtepunten waren, buiten voornoemde songs, Instant Street, The Real Sugar, Assault on Magnus (samen met het verrassende Rock Chick uit het oeuvre van Barmans zijproject Magnus) en vooral Fell Off The Floor, Man, een song die live zoveel energie, variatie, originaliteit en spelvreugde uitstraalde, dat je er terstond een beter mens van werd. Tijdens de bissen ging de hele zaal plat voor Suds & Soda – wie had tien jaar geleden, toen dEUS net begon, durven dromen dat ooit Vorst Nationaal uit zijn dak zou gaan bij deze brok energie? Donderdagavond hetzelfde liedje, enkel Put The Freaks Up Front was uit de setlist verdwenen (jammer) en ook Serpentine werd niet meer gespeeld tijdens de bissen (iets minder jammer, Vorst Nationaal mist nu eenmaal de intimiteit die zo’n song nodig heeft). Ik had enkel de indruk dat het wat minder liep op het podium; zenuwen vanwege de filmopnames voor een Nederlandse betaalzender? Of waren het enkele kleinere techniche mankementjes die stokken in de wielen staken? Desalniettemin zeer behoorlijk concert, en ik hoop die live opname ooit eens op dvd te zien verschijnen. […]