Tag: rellen

Dixit: ingegooide ruiten en uitgerookte vuilnisbakken

Written by Tom on . Posted in dixit. 8 Comments

Het kanaal van Brussel stroomt als een levensader door de stad. Bewoners en investeerders lieten het grensgebied tussen Brussel-stad, Molenbeek en Anderlecht lange tijd links liggen, maar sinds enkele jaren leven sommige stadsdelen rond het water weer op, al blijft het gebied tegelijk kampen met grootstedelijke problemen. Welke jonge Vlaamse schrijver werpt hier een blik over het kanaal?

Daar over het water zitten de barbaren. Af en toe steken ze het water over. Als er aan hun kant tenminste geen crimineel doodgeschoten is, waardoor er rellen uitbreken. Zij hebben rellen zoals wij af en toe een treinstaking hebben, maar als wij de volgende dag ons kind tussen de ingegooide ruiten en de uitgerookte vuilnisbakken naar de crèche aan hun kant brengen, is die crèche gewoon weer open. Op een bepaalde manier is dat de definitie van Brussel. Zo verneukt dat het nooit meer in orde lijkt te zullen komen, maar toch bevolkt met echte mensen met echte menselijke gevoelens.

Lees verder voor de oplossing.

Wij en zij ?

Written by William on . Posted in Pellicule & papier. 1 Comment

Ik lees in de ochtendkrant dat Lucas VanderTaelen een boekje uitheeft over Brussel, met als titel : “Berichten uit..”.
Bij nader toezien zijn het berichten over de spanningen tussen Maghrebijnse jongeren en andere bewoners en meer bepaald over het al of niet verband tussen jongerenwerkloosheid en religieuze radicalisering en de onverdraagzaamheid tegenover andersdenkenden.
Ook over hoe sommige jongerengroepen zich de straat toe-eigenen met een ongehoorde brutaliteit.
De recensent van dienst heeft het verder over de linkse kerk met hun multi-culturele clichés en starre blindheid voor mistoestanden in de Brusselse onderbuik.
Ik heb het boek nog niet gelezen maar ga dit zeker doen want ik mag VanderTaelen wel, alleszins meer dan éne Wim Van Rooy of Benno Barnard.

Continue reading

Brussel: Zero-Nul

Written by Thijs on . Posted in Actualiteit. 19 Comments

Het is de laatste tijd allesbehalve een goednieuwsshow voor Brussel. Een resem van gebeurtenissen kleurt de nationale berichtgeving over Brussel gitzwart: rellen, overvallen, geweld, achtervolgingen, moorden, onrust, vernielingen,…
Toen ik 10 jaar terug in Brussel kwam wonen waren die zaken er ook, maar in mindere mate en meestal ver van mijn bed. Momenteel is het verontrustend dat de onveiligheid dichterbij komt. De vernoemde plekken in het nieuws ken ik. Ze liggen vlakbij, om de hoek of ik ben er onlangs nog gepasseerd. Nog directer: gisterenmorgen stond ik op en zag dat er was ingebroken in 5 auto’s, de week ervoor een inbraak met geweld bij een vriend. Ja zelfs één van mijn favoriete cafés wordt afgeperst in ruil voor ‘beveiliging’. Zo komt de (georganiseerde) criminaliteit wel héél dichtbij.
Brusselaars zijn, denk ik, wat gewend en gaan onder dit alles gelaten hun gangetje. En op zich heb ik ook géén schrik, het is vooral frustratie. Het alles-kan-en-mag-effect uit zich vaak in kleine dingen. Van de hierbij gepaarde arrogantie moet ik kokhalzen. Het enige waarvan ik schrik heb is hoe het verder zal evolueren, hoe mijn kinderen in Brussel zullen opgroeien en hoelang ikzelf gelaten kan blijven. Uiteraard moet je alles in perspectief zien en heeft Brussel ‘gelukkig’ veel meer te bieden dan frustraties alleen. Ik vermoed dat de meeste Brusselaars zich daaraan ook optrekken.

Continue reading