Brussel, je kunt er goed leven, niet het minst dankzij de gastronomische geneugten. Of zou het toeval zijn dat het stadsmuseum het Broodhuis heet? Een stad met een geschiedenis, waar menige kunstenaar en intellectueel actief was, zoals Hergé (Serafijn Lampion is een personage in Kuifje) en Karl Marx (het Communistische Manifest). Maar in Brussel heersen ook opportunisme en plantrekkerij. Welke schrijver schreef vijftien jaar geleden zijn indrukken over Brussel in een tragikomische roman neer?

O Brussel, stad van het goede leven, waar kan men beter zijn? Stad van één miljoen goedzakken, broodeters en burgemeesters zonder hersenen. Stad van Serafijn Lampion die een rally houdt op je gazon. Stad van marchands, amateurs en arrangeurs, stad van de grinnikende burgers die niet houden van groot vertoon. De autochtonen van Brussel zijn dapper noch oorlogszuchtig. Zij juichen hun bezetters warmbloedig toe en bedriegen hen vervolgens. Ici, on n’est pas sérieux. Daags voor de verkiezingen beslissen ze voor wie ze stemmen. Dat is: voor hun portemonnee, terecht, hoe zou u zelf zijn, maar in hun hart en in het café zijn zij communisten. Het communisme, dat is hier geboren. Marx schreef hier zijn Manifest.